Surat Al-'Adiyat — Ayat 5

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَوَسَطْنَ (fa wasathna): banjur padha mlebu ing tengah-tengah.
• بِهِ (bihi): karo dheweke (yaiku jaran utawa penunggang).
• جَمْعًا (jam'an): kumpulane mungsuh.

1. Tafsir ayat:

Dene jaran-jaran perang mau banjur padha mlebu nganti tekan tengah-tengahe kumpulane mungsuh, nggawa penunggange. Tegese, jaran-jaran iku ora wedi lan ora mundur, nanging terus maju nembus barisan mungsuh nganti ana ing tengahe. Iki nuduhake keberanian lan kekuwatane jaran perang kang setya marang penunggange ing medan perang.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake bab keberanian lan keteguhan ati nalika ngadhepi kahanan kang angel.
• Nuduhake yen kesetiaan lan kekompakan iku penting banget, kaya jaran kang setya marang penunggange.
• Ngajak kita supaya ora gampang wedi lan mundur saka perjuangan kang bener.
• Kabeh mau dadi pangeling yen Allah iku niteni saben usaha lan pengorbanan kang ditindakake dening manungsa, mula kita kudu tansah semangat ing dalan kang diridhai Allah.