سورت همزه — آیت 7

د لفظونو معاني:

• تَطَّلِعُ: بره خېژي، رسیږي، ښکاره کېږي.
• الْأَفْئِدَةِ: د افئده (فؤاد) جمع ده، چې زړونه او د زړه باطن (د سینې دننه زړه) معنی لري.

تفسیر:

دا هغه اور دی چې د الله تعالی له خوا بلول شوی او ډېر ګرم دی، چې د داسې شدت او توندوالي څخه به د خلکو د بدنونو څخه تېرېږي او د هغوی د زړونو (سینو) تر باطن پورې رسېږي. دا اور به د هغوی پر زړونو باندي برلاسی ومومي او هغه به وسوزوي. دا د عذاب په زیاتولو کې ډېر سخت دی، ځکه چې زړه د عقیدې، نیت او ارادې ځای دی، نو کله چې زړه وسوزول شي، نو عذاب به تر بل هر ځای ډېر دردناک وي. دا د هغو کسانو لپاره چې په دنیا کې يې مالونه راغونډ کړي او پرې يې بخل کړی او خلک يې سپکولي دي، د سزا یوه بڼه ده.

فايدې:

• دا آیت ښیي چې د الله تعالی عذاب به له ظاهره نه باطن ته رسېږي، نو هېڅ څوک له دې نه خلاصېدای نشي.
• دا پر انسان باندي د مال او شتمنۍ د حرص او د نورو د سپکاوي د سختې پایلې خبرداری دی، چې باید له دې څخه ځان وساتو.
• دا خبره موږ ته د زړه د پاکوالي او د نیت د سمولو اهمیت ښیي، ځکه چې زړه د حساب او سزا ځای دی.
• دا آیت د آخرت د عذاب په اړه د باور پیاوړتیا او د نیکو اعمالو په کولو سره د دې عذاب څخه د خلاصون هڅونه کوي.