سورت هود — آیت 9

د کلمو معناګانې:

• أَذَقْنَا: موږ ور وڅکوله، یعنې ور یې وڅکوله (تجربه کړه).
• رَحْمَةً: نعمت، رحمت.
• نَزَعْنَاهَا: موږ هغه ترې واخیسته، بېرته مو ترې وویسته.
• لَيَئُوسٌ: ډېر ناهیلی، له رحمت الله څخه سخت مایوسه کېدونکی.
• كَفُورٌ: ډېر ناشکره، د نعمتونو ډېر منکر.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د انسان د کمزورتیا او ناشکرۍ په اړه خبر ورکوي. هغه وايي: که موږ انسان ته له خپلې خوا څخه یوه نعمت ورکړو، لکه روغتیا، امنیت، شتمني، یا کومه بله نعمت، بیا که هغه نعمت ترې واخلو، نو هغه سمدلاسه د الله له رحمت څخه سخت ناهیلی او مایوسه کیږي، او د الله پر نعمتونو ډېر ناشکره او منکر کیږي. هغه هغه نعمتونه هېروي چې الله ورکړي وو، او یوازې د اوسني حالت په لیدو سره ناهیلی کیږي، په داسې حال کې چې باید صبر وکړي او د الله له رحمت څخه ناهیلی نه شي.

دا آیت د انسان د طبیعت په اړه خبر ورکوي چې کله نعمت ترې واخیستل شي، نو هغه د الله له رحمت څخه ناهیلی کیږي او ناشکري کوي، په داسې حال کې چې مؤمن باید په هر حالت کې صبر وکړي او د الله له رحمت څخه ناهیلی نه شي.

فايدې:

1. د صبر درس: دا آیت موږ ته ښیي چې کله مصیبت راشي او نعمت ترې واخیستل شي، نو باید صبر وکړو او د الله له رحمت څخه ناهیلی نه شو، ځکه چې ناهیلی د کفر او ناشکرۍ نښه ده.
2. د ناشکرۍ څخه ډډه: انسان باید د الله د نعمتونو شکر ادا کړي، نه دا چې کله یوه نعمت ترې واخیستل شي نو ټول نعمتونه هېر کړي او ناشکري وکړي.
3. د الله پر رحمت باور: مؤمن باید په هر حالت کې د الله پر رحمت باور ولري، ځکه چې الله تعالی ډېر مهربان او رحم کوونکی دی، او هغه به بیا هم نعمتونه ورکړي که بنده یې صبر وکړي.
4. د انسان د کمزورتیا پېژندنه: دا آیت موږ ته د انسان د طبیعت کمزورتیا ښیي، ترڅو موږ د الله پر فضل او رحمت تکیه وکړو، نه پر خپلو اعمالو او نعمتونو.