ہود سۈرىسى — ئايەت 9

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «أَذَقْنَا»: تېتىتتۇق، يەنى بەردۇق، ئاتا قىلدۇق.
• «نَزَعْنَاهَا»: ئۇنى تارتىۋالدۇق، يەنى ئۇنى ئۇنىڭدىن ئېلىۋەتتۇق.
• «يَئُوسٌ»: ئۈمىدسىزلىنىشتە ئىنتايىن كۈچلۈك، يەنى ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزىدىغان.
• «كَفُورٌ»: نېمەتكە ناھايىتى ناچارسىزلىق قىلغۇچى، يەنى ئاللاھ بەرگەن نېمەتلەرنى ئېتىراپ قىلمايدىغان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئىنساننىڭ تەبىئىتىدىكى بىر ئاجىزلىقنى بايان قىلىدۇ. ئەگەر بىز ئىنسانغا ئۆز تەرىپىمىزدىن بىر رەھمەت — مەسىلەن ساغلاملىق، بايلىق، بىخەتەرلىك قاتارلىق نېمەتلەرنى تېتىتسەك، يەنى ئاتا قىلساق، ئاندىن ئۇنى ئۇنىڭدىن تارتىۋالساق، ئۇ دەرھال ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزىدۇ ۋە ئاللاھ بەرگەن نېمەتلەرگە ناچارسىزلىق قىلىدۇ. ئۇ ئىلگىرى ئىچىدىغان نېمەتنى ئۇنتۇپ، پەقەت يوقىتىلغان نەرسىسىگە قاراپ قايغۇرىدۇ، ئۈمىدسىزلىنىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئىنسان نېمەتكە ئېرىشكەندە شۈكرى قىلىشى، نېمەت كەتكەندە سەۋر قىلىشى كېرەك. ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن ھەرگىز ئۈمىد ئۈزمەسلىك، بەلكى ئاللاھقا يۆنەلىشىش لازىم. ئاللاھ بەرگەن ھەر بىر نېمەت ئۇنىڭ رەھمىتىدىندۇر؛ ئۇ نېمەتنى ئالسىمۇ، يەنە قايتا بېرىشكە قادىردۇر. شۇڭا مۇئمىن كىشى نېمەت كەتكەندە ئۈمىدسىزلىنىپ، ناچارسىزلىق قىلماستىن، بەلكى ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، سەۋر بىلەن تەقۋالىقنى تۇتۇشى كېرەك. بۇ ئايەت بىزنى ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئۈمىدۋار بولۇشقا، ھەر قانداق ئەھۋالدا ئۇنىڭغا شۈكرى قىلىشقا چاقىرىدۇ.