Surja Hud — Ajet 9

Kuptimet e fjalëve:

• E dhëmë shije (أذقنا): Këtu nënkuptohet dhënia e një përvoje apo ndjesie, pra të bëjmë të provojë.
• Mëshirë (رحمة): Dhunti, begati, si shëndeti, pasuria, siguria etj.
• Ia hoqëm (نزعناها): E morëm përsëri, e larguam atë dhunti prej tij.
• Shumë i dëshpëruar (ليئوس): Jashtëzakonisht i pikëlluar dhe i humbur shpresa se ajo dhunti do të kthehet.
• Mohues i të mirave (كفور): Shumë mosmirënjohës ndaj të mirave të Allahut, që i mohon ato.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon për gjendjen e njeriut kur e sprovon me dhunti e begati nga ana e Tij, si shëndetin, pasurinë dhe sigurinë, e pastaj ia heq ato dhunti prej tij. Në atë moment, njeriu bie në dëshpërim të thellë dhe humb shpresën se ajo e mirë do t'i kthehet, duke u bërë shumë mosmirënjohës ndaj Zotit të tij. Ai i harron të gjitha të mirat që i kishte dhënë Allahu më parë dhe sillet sikur të mos kishte përjetuar kurrë begati. Kjo është natyra e njeriut kur nuk udhëhiqet nga besimi dhe durimi: në kohë të mira ai harron Zotin, e në kohë të vështira dëshpërohet dhe ankohet.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu është i dobët nga natyra e tij, prandaj duhet t'i lutet Allahut që t'i forcojë zemrën në besim dhe durim.
2. Besimtari duhet të dijë se çdo dhunti që ka është nga Allahu, dhe kur ajo të largohet, duhet të jetë i durueshëm dhe të shpresojë në mëshirën e Allahut, e jo të dëshpërohet.
3. Dëshpërimi nga mëshira e Allahut dhe mosmirënjohja ndaj Tij janë cilësi të qortuara që nuk i ka besimtari i vërtetë.
4. Ky ajet na mëson të jemi mirënjohës në kohë begatie dhe të durueshëm në kohë sprovash, sepse kështu e fitojmë kënaqësinë e Allahut dhe afrohemi më shumë tek Ai.