Hud surasi — Oyat 9

Kalimalarning ma’nolari:

• أَذَقْنَا – tatdirdik, berdik.
• رَحْمَةً – ne’mat, inoyat.
• نَزَعْنَاهَا – uni tortib oldik, olib qo‘ydik.
• لَيَئُوسٌ – juda ham umidsiz, noumid bo‘luvchi.
• كَفُورٌ – ne’matlarni inkor etuvchi, o‘ta noshukur.

Tafsir:

Qasam ichib aytamizki, agar insonga o‘zimizdan bir ne’mat bersak – sog‘liq, boylik, xotirjamlik yoki boshqa bir yaxshilikni ato etsak, so‘ngra o‘sha ne’matni undan tortib olsak, u darhol Allohning rahmatidan qat’iy umid uzadi va o‘ziga berilgan ne’matlarni butunlay unutib, noshukurlik qiladi. U berilgan ne’matning qadrini bilmaydi va u ketgach, yana qaytishidan umidini uzadi. Holbuki, Alloh taolo har qanday holatda ham bandasiga rahm qilishga qodirdir. Bu insonning ojizligi va sabrsizligini, shuningdek, uning faqat ne’mat vaqtidagina shukr qilishi, musibat vaqtida esa umidsizlikka tushishini bayon qiladi.

Foydalar:

• Inson tabiatan ojiz va sabrsizdir; ne’mat ketgach, umidsizlikka tushib qolmasligi kerak, balki Allohning rahmatidan umid qilishi lozim.
• Musibat vaqtida sabr qilish va Allohga tavakkal qilish – mo‘minning fazilatidir.
• Ne’matlar Allohdan ekanini bilish va ularning qadriga yetish, ketgach esa noshukurlik qilmaslik kerak.
• Ushbu oyat insonni doimo shukr qilishga, og‘ir paytlarda esa Allohning rahmatidan umid uzmaslikka chorlaydi.