சூரா ஹூத் — வசனம் 9

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• அதக்னா (أَذَقْنَا): சுவைக்கச் செய்தோம், அனுபவிக்கச் செய்தோம்.
• ரஹ்மத் (رَحْمَةً): அருள், அனுகிரகம், இங்கே நிஃமத் (அருட்கொடை) என்பது கருத்து.
• நஸஅ்னாஹா (نَزَعْنَاهَا): அதைப் பறித்தோம், நீக்கினோம்.
• யஊஸ் (يَئُوسٌ): மிகுந்த நம்பிக்கையிழந்தவன், அவநம்பிக்கை கொண்டவன்.
• கஃபூர் (كَفُورٌ): மிகுந்த நன்றி மறப்பவன், நன்றியை மறுப்பவன்.

விளக்கம்:

மனிதனுக்கு நாம் நம் அருளால் ஆரோக்கியம், செல்வம், பாதுகாப்பு போன்ற அருட்கொடைகளை வழங்கி அனுபவிக்கச் செய்கிறோம். பின்னர், நம் ஞானத்தின்படி அந்த அருட்கொடையை அவனிடமிருந்து நீக்கிவிட்டால், அவன் அல்லாஹ்வின் கருணையை மீண்டும் பெற முடியும் என்ற நம்பிக்கையை முற்றிலும் இழந்து, மிகுந்த அவநம்பிக்கைக்கு ஆளாகிறான். அதே வேளையில், தனக்கு முன்னர் வழங்கப்பட்ட அருட்கொடைகளையும் மறந்து, அவற்றிற்கு நன்றி செலுத்தாமல், இறைவனின் அருட்கொடைகளை மிகக் கடுமையாக மறுக்கிறான்.

இது மனிதனின் பலவீனமான இயல்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இன்பத்தில் மட்டுமல்ல, துன்பத்திலும் இறைவனை நம்பி, அவனிடம் பொறுமையுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதே இங்கு போதிக்கப்படும் பாடமாகும்.

பயன்கள் (பாடங்கள்):

1. நம்பிக்கையின் முக்கியத்துவம்: துன்பங்கள் வந்தாலும் அல்லாஹ்வின் கருணையில் நம்பிக்கை வைத்திருக்க வேண்டும். அவநம்பிக்கை என்பது இறைவனின் கருணையைப் பற்றிய மோசமான எண்ணமாகும்.
2. நன்றியுணர்வின் அவசியம்: இறைவன் வழங்கிய அருட்கொடைகளை நினைவில் வைத்து, அவற்றிற்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும். நன்றி மறப்பது இறைவனின் மேலும் அருளுக்கு இடையூறாக அமையும்.
3. சோதனையின் நோக்கம்: இறைவன் சில சமயங்களில் அருட்கொடைகளை நீக்குவது மனிதனைச் சோதிப்பதற்காகவே. இது அவனது பொறுமையையும், இறைவனிடம் மீண்டும் திரும்புவதையும் காட்டும் வழியாகும்.
4. மனித இயல்பை அறிதல்: மனிதன் இயற்கையாகவே பலவீனமானவன். இதை உணர்ந்து, இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, அவனை மட்டுமே சார்ந்து வாழ வேண்டும்.
5. இறைவனின் கருணை விசாலமானது: துன்பத்திற்குப் பிறகு இறைவனின் கருணை விரைவில் வரக்கூடும். எனவே, அவநம்பிக்கை கொள்ளாமல், பொறுமையுடன் இருப்பது சிறந்தது.