Sura Ar-Ra'd — Werset 1

Znaczenie słów:

• المر (Alif-Lam-Mim-Ra) – litery te należą do tzw. „huruf muqatta’at" (liter rozdzielonych), którymi rozpoczynają się niektóre sury Koranu. Ich dokładne znaczenie zna jedynie Allah, a uczone osoby podkreślają, że są one dowodem cudowności Koranu i wyzwaniem dla ludzi, aby spróbowali stworzyć coś podobnego.
• تِلْكَ (Tilka) – „te" – wskazuje na coś odległego, co podkreśla wielkość i wzniosłość tego, o czym mowa.
• آيَاتُ الْكِتَابِ (Ayatu-l-Kitab) – „znaki Księgi" – chodzi o wersety Koranu, które są dowodami prawdy i cudownymi znakami objawienia.
• الْحَقُّ (Al-Haqq) – „prawda" – czyli rzeczywistość niewątpliwa, pewna, niepodlegająca żadnej wątpliwości.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Werset rozpoczyna się od liter المر (Alif-Lam-Mim-Ra), o których mówiliśmy już wcześniej na początku Sury Al-Baqarah – są to tajemnicze litery, które stanowią jeden z cudów Koranu i wyzwanie dla ludzkości, by przynieść coś podobnego.

Następnie Allah mówi: „Te są znakami Księgi" – czyli te wersety, które są zawarte w tej surze, oraz cały Koran, są wyraźnymi znakami i dowodami objawienia Bożego. Są one dowodem na prawdziwość przesłania i na to, że pochodzą od Allaha.

Dalej Bóg zwraca się do Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo): „A to, co zostało tobie zesłane od twego Pana, jest prawdą" – czyli Koran, który otrzymałeś, jest czystą prawdą, bez żadnej domieszki fałszu. Nie ma w nim żadnej wątpliwości ani niepewności – pochodzi w całości od Allaha, Pana światów.

Na końcu wersetu Allah mówi: „lecz większość ludzi nie wierzy" – mimo że prawda jest jasna i oczywista, większość ludzi – zwłaszcza poganie z Mekki – nie przyjmuje jej, nie dlatego, że brakuje im dowodów, ale z powodu uporu, dumy i niechęci do rozważania tych znaków. Nie chcą oni zastanowić się nad wersetami Koranu i jego cudownością, dlatego pozostają w niewierze.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wielkość Koranu i jego cudowność – litery rozpoczynające sury przypominają nam, że Koran jest cudem, który przewyższa ludzkie możliwości. Zachęca to do refleksji nad jego treścią i do docenienia tego bezcennego daru.
2. Pewność prawdy objawienia – Koran jest prawdą absolutną, która nie pozostawia miejsca na wątpliwości. To umacnia wiarę muzułmanina i daje mu spokój serca, bo wie, że podąża za tym, co jest pewne i niezmienne.
3. Przyczyna niewiary nie leży w braku dowodów, lecz w sercu – wielu ludzi nie wierzy nie z powodu braku argumentów, ale z powodu uporu i dumy. To uczy nas, że wiara wymaga pokory i otwartego serca na prawdę.
4. Wdzięczność za dar islamu – skoro większość ludzi nie wierzy, to my, którzy otrzymaliśmy łaskę wiary, powinniśmy być wdzięczni Allahowi i starać się pielęgnować tę wiarę oraz szerzyć ją w sposób mądry i życzliwy.
5. Wytrwałość w głoszeniu prawdy – Prorok (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo) nie zniechęcał się tym, że większość nie wierzyła. To uczy nas, że naszym obowiązkiem jest przekazywanie prawdy, a rezultaty należą do Allaha.