Ар-Рад · 35/43
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ар-Рад
۞ مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ أُكُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا ۚ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوا ۖ وَّعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ ۝٣٥
Masalul Jannatil latee wu`idal muttaqoona tajree min tahtihal anhaaru ukuluhaa daaa`imunw wa zilluhaa; tilka uqbal lazeenat taqaw wa `uqbal kafireenan Naar
📖 Ба Тоҷикӣ
Сифати биҳиште, ки ба парҳезгорон ваъда шуда: об аз зери дарахтонаш равон аст ва меваҳову сояаш ҳамешагист. Ин саранҷоми касонест, ки парҳезгоранд ва саранҷоми кофирон оташ аст.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

— «مَثَلُ»: сифат ва тавсифи чизе.

— «الْمُتَّقُونَ»: парҳезгорон, яъне онҳое, ки аз гуноҳҳо дурӣ меҷӯянд ва фармонҳои Худоро иҷро мекунанд.

— «أُكُلُهَا»: мева ва ризқи он.

— «عُقْبَى»: оқибат, анҷом ва саранҷом.

  1. Тафсири оят:

Худованд дар ин оят сифати биҳиштеро баён мекунад, ки ба парҳезгорон ваъда дода шудааст. Он биҳиште чунон аст, ки дар зери қасрҳо ва дарахтони он дарёҳо ҷорӣ мешаванд. Меваҳои он ҳамешагӣ ва доимӣ ҳастанд ва ҳеҷ гоҳ тамом намешаванд, баръакс аз меваҳои дунё, ки фаслӣ ва гузаро ҳастанд. Сояи он низ доимӣ аст ва ҳеҷ гоҳ кам намешавад ва аз байн намеравад. Ин биҳишт саранҷом ва оқибати некӯи онҳоест, ки аз Худо тарсидаанд, аз гуноҳҳо парҳез кардаанд ва фармонҳои Ӯро иҷро намудаанд. Ва аммо оқибати кофирон оташи дӯзах аст, ки ҳамеша дар он хоҳанд монд.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки биҳиште, ки Худо ба парҳезгорон ваъда додааст, пур аз неъматҳои ҷовидонӣ аст, ки ҳеҷ гоҳ тамом намешаванд ва ин барои инсон умед ва шавқ мебахшад.

— Дар он ҷо дарёҳо ҷорӣ ҳастанд, меваҳо доимӣ ва сояҳо ҳамешагӣ мебошанд, ки ин ҳама нишонаи раҳмати бепоёни Худованд аст.

— Ин оят моро ба тақво ва парҳезгорӣ даъват мекунад, то ки ба ин неъматҳои абадӣ ноил гардем.

— Ҳамчунин моро аз оқибати бади кофирон огоҳ мекунад, то ки ҳамеша дар роҳи рост қадам гузорем ва аз Худо тарсем.

— Ин оят дили инсонро ба сӯи ислом ҷалб мекунад, зеро нишон медиҳад, ки Худованд барои бандагони некӯкор подоши беҳтарин омода кардааст ва ин роҳи наҷот ва саодати абадӣ аст.



📜 Оят 33-37 — Сураи Ар-Рад

33أَفَمَنْ هُوَ قَائِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ ۗ وَجَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ ۚ أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ أَم بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوا عَنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ
Оё он ки бар ҳамаи мардум ва амалҳояшон нозир аст, монанди бутон аст? Барои Худо шариконе қоил шуданд. Бигӯ: «Онҳоро ном бибаред. Шояд мехоҳед Ӯро аз чизе дар рӯи замин огоҳ кунед, ки намедонад, ё суханони беҳуда мегӯянд?» Дар назари кофирон макрашон ороста омад ва аз роҳи рост бероҳ шуданд. Ва ҳар киро Худо гумроҳ кунад, ҳеҷ роҳнамое надорад!
34لَّهُمْ عَذَابٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَقُّ ۖ وَمَا لَهُم مِّنَ اللَّهِ مِن وَاقٍ
Дар ин зиндагии дунё ба азобе гирифтор оянд ва азоби охират сахттар аст ва онҳоро ҳеҷ нигаҳдорандае аз азоби Худо нест!
35۞ مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ أُكُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا ۚ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوا ۖ وَّعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ
Сифати биҳиште, ки ба парҳезгорон ваъда шуда: об аз зери дарахтонаш равон аст ва меваҳову сояаш ҳамешагист. Ин саранҷоми касонест, ки парҳезгоранд ва саранҷоми кофирон оташ аст.
36وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ ۖ وَمِنَ الْأَحْزَابِ مَن يُنكِرُ بَعْضَهُ ۚ قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا أُشْرِكَ بِهِ ۚ إِلَيْهِ أَدْعُو وَإِلَيْهِ مَآبِ
Аҳли китоб аз он чӣ бар ту нозил шуда, шодмонанд. Ва аз он ҷамоъат касоне ҳастанд, ки баъзе аз онро инкор мекунанд. Бигӯ: «Ман амр шудаам, ки Худои якторо бипарастам ва ба Ӯ ширк наёварам. Ба сӯи Ӯ даъват мекунам ва бозгашти ман ба сӯи Ӯст!
37وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا ۚ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَمَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا وَاقٍ
Ҳамчунин Қуръонро ба забони арабӣ нозил кардем. Агар пас аз донише, ки ба ту расида, аз паи хоҳишҳои онҳо биравӣ, дар баробари азоби Худо корсозу нигаҳдорандае нахоҳӣ дошт.
Ар-РадФеҳристи Қуръон
43Оят
MedinanRevelation
35Оят

Тарҷума — Ар-Рад 35

Сураи Ар-Рад Оят 35 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Сифати биҳиште, ки ба парҳезгорон ваъда шуда: об аз зери…

Сураи Оят 35/43 — Сураи Ар-Рад الرعد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ар-Рад Гӯш кун, Сураи Ар-Рад Тарҷума, Сураи Ар-Рад mp3, Сураи Ар-Рад pdf. Оят 33–37. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers