Ар-Рад · 36/43
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ар-Рад
وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ ۖ وَمِنَ الْأَحْزَابِ مَن يُنكِرُ بَعْضَهُ ۚ قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا أُشْرِكَ بِهِ ۚ إِلَيْهِ أَدْعُو وَإِلَيْهِ مَآبِ ۝٣٦
Wallazeena aatainaa humul Kitaaba yafrahoona bimaa unzila ilaika wa minal Ahzaabi mai yunkiru ba`dah; qul innamaa umirtu an a`budal laaha wa laaa ushrika bih; ilaihi ad`oo wa ilaihi maab
📖 Ба Тоҷикӣ
Аҳли китоб аз он чӣ бар ту нозил шуда, шодмонанд. Ва аз он ҷамоъат касоне ҳастанд, ки баъзе аз онро инкор мекунанд. Бигӯ: «Ман амр шудаам, ки Худои якторо бипарастам ва ба Ӯ ширк наёварам. Ба сӯи Ӯ даъват мекунам ва бозгашти ман ба сӯи Ӯст!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:

— «آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ»: ба онҳо китоб додем, яъне Таврот ва Инҷил.

— «يَفْرَحُونَ»: шодӣ мекунанд, хурсанд мешаванд.

— «الْأَحْزَابِ»: гурӯҳҳо, дастаҳо; ин ҷо гурӯҳҳои куфр, ки алайҳи Паёмбар (с) муттаҳид шуда буданд.

— «يُنكِرُ»: инкор мекунад, қабул намекунад.

— «مَآبِ»: бозгашт, ҷойи бозгашт.

  1. Тафсири оят:

Онҳое, ки ба онҳо китоб додем — яъне баъзе аз яҳудиён ва насрониён, ки имон оварданд, аз қабили Абдуллоҳ ибни Салом ва Наҷошӣ — аз он чи бар ту нозил шудааст, шодӣ мекунанд, зеро Қуръон бо он чи дар китобҳои онҳост, мувофиқат мекунад. Аммо аз миёни гурӯҳҳои куфр, ки алайҳи ту муттаҳид шудаанд, касоне ҳастанд, ки баъзе аз он чи нозил шудааст, инкор мекунанд — махсусан он чи бо ҳавасҳои онҳо мухолиф аст ё таҳрифу табдили онҳоро ошкор месозад.

Ба онҳо бигӯ, эй Паёмбар: Ман танҳо ба он амр шудаам, ки Аллоҳро яккаю ягона парастиш кунам ва ҳеҷ чизро ба Ӯ шарик нагардонам. Танҳо ба сӯи Ӯ даъват мекунам, на ба сӯи дигаре, ва танҳо ба сӯи Ӯ бозгашти ман аст. Ҳамин тавр дар Таврот ва Инҷил низ омадааст.

  1. Фоидаҳо:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръон бо китобҳои осмонӣ мувофиқат дорад ва ин далели ҳақ будани он аст.

— Имоноварон аз нозил шудани Қуръон шодӣ мекунанд, зеро он роҳи ҳидоят ва саодатро нишон медиҳад.

— Инкоркунандагон танҳо баъзе аз онро инкор мекунанд, на ҳамаро, ва ин аз ҳасад ва ҳавасмандӣ ба аҳвои худ сарчашма мегирад.

— Даъвати асосии ҳамаи паёмбарон як буд: парастиши Аллоҳи ягона ва нагардондани шарик ба Ӯ.

— Ҳамаи мо ба сӯи Аллоҳ бозмегардем, пас бояд танҳо Ӯро парастиш кунем ва танҳо аз Ӯ ҳидоят бихоҳем.

— Ин оят ба ислом ва Қуръон меҳр меафзояд, зеро он давоми китобҳои пешина аст ва ҳақиқатро тасдиқ мекунад.



📜 Оят 34-38 — Сураи Ар-Рад

34لَّهُمْ عَذَابٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَقُّ ۖ وَمَا لَهُم مِّنَ اللَّهِ مِن وَاقٍ
Дар ин зиндагии дунё ба азобе гирифтор оянд ва азоби охират сахттар аст ва онҳоро ҳеҷ нигаҳдорандае аз азоби Худо нест!
35۞ مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ أُكُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا ۚ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوا ۖ وَّعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ
Сифати биҳиште, ки ба парҳезгорон ваъда шуда: об аз зери дарахтонаш равон аст ва меваҳову сояаш ҳамешагист. Ин саранҷоми касонест, ки парҳезгоранд ва саранҷоми кофирон оташ аст.
36وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ ۖ وَمِنَ الْأَحْزَابِ مَن يُنكِرُ بَعْضَهُ ۚ قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا أُشْرِكَ بِهِ ۚ إِلَيْهِ أَدْعُو وَإِلَيْهِ مَآبِ
Аҳли китоб аз он чӣ бар ту нозил шуда, шодмонанд. Ва аз он ҷамоъат касоне ҳастанд, ки баъзе аз онро инкор мекунанд. Бигӯ: «Ман амр шудаам, ки Худои якторо бипарастам ва ба Ӯ ширк наёварам. Ба сӯи Ӯ даъват мекунам ва бозгашти ман ба сӯи Ӯст!
37وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا ۚ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَمَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا وَاقٍ
Ҳамчунин Қуръонро ба забони арабӣ нозил кардем. Агар пас аз донише, ки ба ту расида, аз паи хоҳишҳои онҳо биравӣ, дар баробари азоби Худо корсозу нигаҳдорандае нахоҳӣ дошт.
38وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّن قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً ۚ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَابٌ
Ба таҳқиқ пеш аз ту паёмбароне фиристодаем ва барояшон ҳамсарону фарзандон қарор додаем. Ва ҳеҷ паёмбареро ҳаққи он набуд, ки ҷуз ба фармони Худо ояте биёварад ва ҳар амреро замоне навишташуда аст.
Ар-РадФеҳристи Қуръон
43Оят
MedinanRevelation
36Оят

Тарҷума — Ар-Рад 36

Сураи Ар-Рад Оят 36 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аҳли китоб аз он чӣ бар ту нозил шуда, шодмонанд.…

Сураи Оят 36/43 — Сураи Ар-Рад الرعد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ар-Рад Гӯш кун, Сураи Ар-Рад Тарҷума, Сураи Ар-Рад mp3, Сураи Ар-Рад pdf. Оят 34–38. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers