سوره رعد — آیه 35

معانی واژگان:

• مَثَل: وصف و ویژگی.
• أُکُل: میوه و ثمره.
• دائم: همیشگی و پایدار.
• عُقبى: سرانجام و عاقبت.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، توصیفی از بهشتی ارائه میدهد که به پرهیزکاران وعده داده شده است؛ بهشتی که نهرها از زیر درختان و کاخهای آن جاری است. میوههای آن هیچگاه قطع نمیشود و سایههای آن نیز همیشگی و پایدار است و هرگز از بین نمیرود یا کم نمیشود. این توصیف، تصویری از نعمتهای جاودانهای است که در مقابل اعمال نیک پرهیزکاران قرار دارد؛ کسانی که با ایمان به خدا، از گناهان دوری کرده و فرایض الهی را به جای آوردهاند. سرانجام نیک این گروه، بهشت است. اما در مقابل، سرانجام کسانی که به خدا کفر ورزیدهاند، آتش دوزخ است که در آن جاودانه خواهند ماند. این آیه همچنین پاسخی است به کسانی که گمان میکنند نعمتهای بهشت فانی و زوالپذیر است؛ چرا که خداوند بر دوام و پایداری میوهها و سایههای بهشت تأکید کرده است.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان به بهشت و نعمتهای جاودان آن، انگیزهای قوی برای پرهیز از گناه و انجام اعمال صالح در زندگی دنیوی است.
• پایداری و دوام نعمتهای بهشت، نشاندهنده رحمت بیپایان خداوند نسبت به بندگان مؤمن و مطیع اوست.
• این آیه هشدار میدهد که انتخاب راه کفر و نافرمانی، عاقبتی جز آتش و عذاب جاودان ندارد؛ بنابراین انسان خردمند باید راه تقوا و بندگی را برگزیند.
• توصیف بهشت با چنین ویژگیهایی، محبت به خدا و اشتیاق به لقای او را در دل مؤمنان زنده میکند و آنان را به تلاش بیشتر برای رسیدن به این نعمتهای ابدی ترغیب مینماید.