Surah Al-Baqarah — Talata 217

Kahulugan ng mga Salita:

• الشهر الحرام – Ang banal na buwan na ipinagbabawal ang pakikipaglaban dito, tulad ng Rajab, Dhul-Qa'dah, Dhul-Hijjah, at Muharram.
• صد عن سبيل الله – Paghadlang sa mga tao sa landas ng Islam at pagpigil sa kanila na makapasok dito.
• كفر به – Ang kawalan ng pananampalataya kay Allah at sa Kanyang mga tanda.
• المسجد الحرام – Ang Banal na Mosque sa Mecca.
• إخراج أهله منه – Ang pagpapalayas sa mga naninirahan dito, tulad ng Propeta Muhammad (saw) at mga Muslim.
• الفتنة – Ang shirk (pagsamba sa iba maliban kay Allah) at pag-uusig sa mga mananampalataya.
• حبطت أعمالهم – Nasayang at nawalan ng halaga ang kanilang mabubuting gawa.

Interpretasyon ng Talata:

Tinatanong ka ng mga tao, O Propeta, tungkol sa pakikipaglaban sa banal na buwan. Sagutin mo sila: Ang pakikipaglaban sa banal na buwan ay isang malaking kasalanan sa paningin ni Allah. Ngunit ang paghadlang sa mga tao sa landas ni Allah, ang kawalan ng pananampalataya sa Kanya, ang pagpigil sa mga mananampalataya na makapasok sa Banal na Mosque, at ang pagpapalayas sa mga naninirahan dito—na siyang mga tunay na tagapangalaga nito—ay higit na malaking kasalanan sa paningin ni Allah kaysa sa pakikipaglaban sa banal na buwan. Ang shirk at pag-uusig sa mga mananampalataya ay higit na matindi kaysa sa pagpatay.

Ang mga hindi naniniwala ay hindi titigil sa pakikipaglaban sa inyo, O mga mananampalataya, hanggang sa maialis nila kayo sa inyong relihiyon, kung kaya nila. Ngunit sinuman sa inyo ang tumalikod sa kanyang relihiyon at mamatay habang siya ay hindi naniniwala, ang kanyang mga mabubuting gawa ay mawawalan ng halaga sa mundong ito at sa Kabilang Buhay. Sila ang mga maninirahan sa Apoy, at doon sila mananatili magpakailanman.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagprotekta sa relihiyon at sa mga banal na lugar ay higit na mahalaga kaysa sa pag-iwas sa pakikipaglaban sa mga banal na buwan, lalo na kung ang layunin ay ipagtanggol ang pananampalataya.
2. Ang shirk at pang-aapi sa mga mananampalataya ay kabilang sa pinakamabigat na kasalanan sa paningin ni Allah, higit pa sa pagpatay.
3. Ang katatagan sa relihiyon ay isang malaking biyaya; ang pagtalikod dito ay nagpapawalang-bisa sa lahat ng mabubuting gawa at nagdadala sa walang hanggang kaparusahan.
4. Ang mga kaaway ng Islam ay hindi titigil sa paglaban sa mga Muslim, kaya nararapat na maging matatag at mapagbantay sa pagtatanggol ng pananampalataya.
5. Ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa mga pansamantalang bagay sa mundo, kundi sa pagiging matatag sa kabila ng mga pagsubok, na may pag-asa sa gantimpala ni Allah sa Kabilang Buhay.