Сураи Аль-Бакара Оят 227 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар азми талоқ карданд, Худованд шунаво ва доност!

Аль-Бакара · 227/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَإِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ۝٢٢٧

🔤 Transliteration

Wa in `azamut talaaqa fa innal laaha Samee`un `Aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва агар азми талоқ карданд, Худованд шунаво ва доност!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои зарурӣ:

— «عَزَمُوا»: қасд карданд, ният карданд, қатъӣ ирода намуданд.

— «الطَّلَاقَ»: талоқ, ҷудо шудан аз зан бо роҳи шаръӣ.

— «سَمِيعٌ»: шунаванда, яъне Худованд ҳамаи суханони бандагонашро мешунавад.

— «عَلِيمٌ»: доно, яъне Худованд ба ниятҳо ва ҳолатҳои ботинии бандагонаш огоҳ аст.

Тафсири оят:

Ин оят идомаи ҳукмҳои оилавист, ки дар оятҳои пешина дар бораи «ило» — савганд хӯрдани мард ба он ки то чор моҳ бо занаш наздикӣ накунад — сухан рафта буд. Дар ин ҷо Худованд мефармояд: агар мард баъд аз гузаштани муддати интизорӣ боз ҳам бар савганди худ истода, аз наздикӣ бо занаш рӯй гардонад ва қасди қатъии талоқ кунад, пас бидонад, ки Худованд суханони ӯро мешунавад ва ба ниятҳову мақсадҳои дили ӯ доност. Яъне ҳеҷ чиз аз гуфтор ва нияти ӯ пинҳон намемонад ва ба зудӣ ҷазои онро хоҳад дид.

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом ба равобити оилавӣ эътибори бузург медиҳад ва роҳи ҳалли мушкилотро бо адлу инсоф муайян мекунад. Ҳамчунин хотиррасон мекунад, ки ҳар амалу гуфтори инсон зери назорати Худои доно ва шунаво аст ва инсон бояд дар ҳар қадаме, ки бармедорад, аз Худо битарсад.

Фоидаҳои ин оят:

— Худованд ҳамаи суханони бандагонашро мешунавад ва ба ниятҳои пинҳонии онҳо доност, бинобар ин инсон бояд дар гуфтору рафтори худ эҳтиёткор бошад.

— Ислом ба масъалаҳои оила ва издивоҷ эътибори ҷиддӣ медиҳад ва роҳи ҳалли мушкилотро бо адлу ҳикмат нишон медиҳад.

— Талоқ дар ислом амали макрӯҳ аст, вале дар ҳолатҳои зарурӣ роҳи шаръӣ барои ҳалли мушкилот вуҷуд дорад.

— Ин оят моро ба худшиносӣ ва муҳосибаи нафс даъват мекунад, зеро медонем, ки Худо ҳамеша моро мебинад ва мешунавад.

— Дарк кардани он ки Худо доно ва шунавост, дар дили банда тақво ва тарси Худоро зиёд мекунад ва ӯро ба некӣ ва ростӣ ҳидоят менамояд.

📜 Оят 225-229 — Сураи Аль-Бакара

225لَّا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ

Худо шуморо ба сабаби савгандҳои беҳудаатон бозхост намекунад, балки ба хотири нияте, ки дар дил ниҳон медоред, бозхост мекунад. Худо омурзанда ва бурдбор аст!

226لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ ۖ فَإِن فَاءُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Барои касоне, ки савганд мехӯранд, ки бо занони хеш наёмезанд, ҷаҳор моҳ мӯҳлат аст. Пас агар боз оянд, Худо омурзанда ва меҳрубон аст.

227وَإِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Ва агар азми талоқ карданд, Худованд шунаво ва доност!

228وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ ۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَٰلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا ۚ وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

Бояд, ки занони талоқшуда то се бор пок шудан аз шавҳар кардан бозистанд. Ва агар ба Худо ва рӯзи қиёмат имон доранд, раво нест, ки он чиро, ки Худо дар раҳми онон офаридааст, пинҳон доранд. Ва дар айёми агар шавҳаронашон қасди ислоҳ дошта бошанд, ба бозгардониданашон сазовортаранд. Ва барои занон ҳуқуқе шоиста аст, ҳамонанди вазифае, ки бар ӯҳдаи онҳост, вале мардонро бар занон мартабаест. Ва Худо пирӯзманду ҳаким аст!

229الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ ۖ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَن يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ ۗ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

Ин талоқ ду бор аст ва аз он пас ё ба некӯ тарзе нигаҳ доштани ӯст ё ба некӯ тарзе раҳо сохтанаш. Ва ҳалол нест, ки аз он чӣ ба занон додаед, чизе бозситонед, магар он ки бидонанд, ки ҳудуди Худоро риоят намекунанд. Аммо ҳар гоҳ донистед, ки он ду ҳудуди Худоро риоят намекунанд, агар зан худро аз шӯй бозхарад, гуноҳе бар он ду нест. Инҳо ҳудуди Худо аст. Аз он таҷовуз макунед, ки ситамкорон аз ҳудуди Худо таҷовуз мекунанд.

← Оят 226 📖 Аль-Бакара Оят 228 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

227Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 227

Сураи Аль-Бакара Оят 227 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар азми талоқ карданд, Худованд шунаво ва доност!

Сураи Оят 227/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 225–229. Ба Тоҷикӣ: Русский.