Sure Bakara — Ayet 246

Kelime Anlamları:

• Melê (الملأ): Bir kavmin ileri gelenleri, önde gelenleri, eşrafı ve sözü dinlenen büyükleri demektir.
• İb'aş (ابعث): Göndermek, tayin etmek, atamak.
• Kütibe (كتب): Farz kılındı, yazıldı, emredildi.
• Asaytüm (عسيتم): Umulur ki, belki, ola ki. Burada bir beklenti ve endişe ifadesidir.
• Tevellav (تولوا): Yüz çevirdiler, sırtlarını döndüler, kaçtılar.

Tefsir:

Ey Peygamber! Senden önce yaşamış olan İsrailoğulları'nın ileri gelenlerinin, önderlerinin haberinden haberin olmadı mı? Musa aleyhisselam'ın vefatından sonra, onlar kendilerine gönderilen bir peygambere gelerek şöyle dediler: "Bize bir hükümdar tayin et de, onun önderliğinde Allah yolunda savaşalım. Düşmanlarımıza karşı bir araya gelelim ve birlik olalım."

Peygamberleri onlara, bu sözlerinin samimiyetinden endişe ederek şöyle dedi: "Söyler misiniz? Eğer size savaş farz kılınırsa, savaşmaktan kaçınır mısınız? Sizin bu cesur sözlerinizin ardından, savaş emri geldiğinde geri duracağınızdan korkuyorum." Bunun üzerine onlar, peygamberlerinin bu endişesini yadırgayarak şöyle dediler: "Bizim Allah yolunda savaşmamamız için ne gibi bir mazeretimiz olabilir? Bizler yurtlarımızdan çıkarıldık, evlatlarımız esir edildi. Vatanımızı geri almak, çocuklarımızı kurtarmak için savaşmamız gerekmez mi? Bizim için savaşmamak nasıl mümkün olur?"

Fakat ne yazık ki! Allah onlara savaşı farz kıldığında, verdikleri bu büyük sözlere rağmen, çok az bir kısmı hariç hepsi savaştan yüz çevirdiler, kaçtılar ve verdikleri sözde durmadılar. İşte Allah, verdikleri sözü bozan, kendi canlarına ve dinlerine zulmeden bu zalimleri çok iyi bilendir ve onların yaptıklarının karşılığını en adil şekilde verecektir.

Bu kıssada bizim için çok büyük dersler vardır. İnsan, zorluk ve sıkıntı anında ne kadar güzel sözler söylese de, asıl önemli olan imtihan anında gösterdiği tavırdır. Allah yolunda savaşmak, canını ve malını ortaya koymak kolay bir iş değildir; bu, imanın ve sadakatin en büyük göstergesidir. Bizler de bu kıssadan hisse almalı, Allah'a verdiğimiz sözlerde durmalı ve O'nun emirlerini yerine getirirken gevşeklik göstermemeliyiz. Unutmayalım ki Allah, sözünde duranları sever ve onları asla yalnız bırakmaz.