سورت بقره — آیت 250

د کلمو معناګانې:

• بَرَزُوا: د دښمن پر وړاندې په ښکاره ډول راووتل، په پراخه ځمکه کې د جنګ لپاره صفونه برابرول.
• أَفْرِغْ: زموږ پر زړونو يې د صبر باران وروه، يعنې صبر پرې راووروه.
• ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا: زموږ پښې په جنګ کې کلکې وساته، تر څو له دښمن نه تېښته ونه کړو.

د آيت تفسير:

کله چې طالوت او د هغه مومنان لښکر د جالوت او د هغه د لښکر پر وړاندې په ښکاره ډول راووتل او د دښمن ځواک يې له نژدې وليد، نو د دښمن د ډېرې شمېرې او زور سره سره يې زړونه مات نه کړل، بلکې له خپل رب نه يې مرسته وغوښته او ويې ويل: "اې زمونږ ربه! پر مونږ د صبر باران وروه، زمونږ زړونه کلک کړه او زمونږ پښې په جنګ کې ټينګې وساته، تر څو مونږ له دښمن نه تېښته ونه کړو، او د کافرانو پر لښکر باندې بريا راکړه." دوی په دې دعا سره له الله نه د زړه د قوت، د قدمونو د ټينګوالي او د بريا غوښتنه وکړه، ځکه چې دوی پوهېدل چې بريا يواځې د الله په مرسته ده، نه د لښکر په شمېر او ځواک.

فايدې:

• د جنګ په وخت کې د الله نه دعا او مرسته غوښتل د مومنانو ستره وسله ده، ځکه چې بريا يواځې د الله په لاس کې ده.
• مومنان بايد د دښمن د ډېر ځواک او شمېر له امله زړه مات نه کړي، بلکې په الله باندې توکل وکړي او صبر وغواړي.
• د صبر غوښتل، د قدمونو ټينګول او د دښمن پر وړاندې د بريا غوښتنه درې سترې اړتياوې دي چې هر مسلمان يې په سختيو کې له الله نه بايد وغواړي.
• دا آيت مونږ ته ښيي چې د جنګ په ډګر کې هم بايد دعا او عبادت ته پام وي، او له الله نه مرسته وغوښتل شي، نه دا چې يواځې په خپل ځواک تکيه وکړو.