ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 250

የቃላት ማብራሪያ፦

• በረዙ፦ በረሃማ አካባቢ ላይ ወጥተው ተጋፈጡ ማለት ነው።
• አፍሪግ፦ አፍስስ፣ አውርድ ማለት ነው።
• ሰብር፦ ትዕግስት፣ መጽናት ማለት ነው።
• ሰብቲት አቅዳመና፦ እግሮቻችንን አጽና፣ ልቦቻችንን አረጋግጥ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

ጠላታቸውን ጃሉትንና ሰራዊቱን ፊት ለፊት ተጋፍጠው ሲያዩ፣ አደጋውን በዓይናቸው ሲመለከቱ፣ የአላህ ታማኝ አገልጋዮች ወደ ጌታቸው ተመልሰው በትህትና ጸለዩ። እንዲህ አሉ፦ "ጌታችን ሆይ! በልቦቻችን ላይ ትዕግስትን አፍስስልን፤ በጦርነቱ ጫና ፊታችንን ከመላለስ እንድንቆም እግሮቻችንን አጽናልን፤ በኃይልህና በድጋፍህም በከሓዲያኑ ሕዝብ ላይ አሸንፍልን።"

ይህ ጸሎት የእምነት ባለቤቶች በጦር አደባባይ ላይ ብቻ ሳይሆን በማንኛውም የሕይወት መስክ ላይ የሚያደርጉትን የመጀመሪያ እርምጃ ያሳያል፦ ከራሳቸው ኃይልና ብዛት ይልቅ ወደ አላህ መመለስ። እነሱ ጦርነቱን ለመግጠም ተዘጋጅተው ነበር፣ ነገር ግን ድል የሚመጣው በሰው ብዛት ወይም በጦር መሣሪያ ብቻ እንዳልሆነ ተረዱ። ስለዚህ ልቦቻቸው በፍርሃት እንዳይናወጡ፣ እግሮቻቸው በጦር ሜዳ ላይ እንዳይንሸራተቱ፣ እና በመጨረሻም በእውነት ላይ የቆሙት እነሱ እንዲሆኑ አላህን ተማጸኑ።

ይህ አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ይዟል፦ በማንኛውም ፈተና ጊዜ መጀመሪያ ወደ አላህ መመለስ፣ ትዕግስትን መጠየቅ፣ እና እርዳታን ከእርሱ ብቻ መሻት የእምነት ምልክት ነው። አላህ ትዕግስትን ሲሰጥ ልብ ይረጋጋል፣ እግር ይጸናል፣ እና ድል ይመጣል። እንግዲህ እኛም በሕይወታችን ውስጥ የሚያጋጥሙንን ችግሮች በትዕግስትና በጸሎት እንጋፈጣቸው፤ አላህ ሁልጊዜ ከታጋሾች ጋር ነውና።