Surah Al-Baqarah — Aya 250

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• "Barazū" : Sun fito a fili, wato bayyana a sarari a dandalin yaƙi.
• "Lijālūt" : Shugaban mayaƙan kafirai.
• "Afrigh" : Ka zubar da, ko Ka sauka da (a nan ana nufin saukar da haƙuri mai yawa a kan zukata).
• "Thabbit aqdāmanā" : Ka tsayar da ƙafafunmu, wato Ka sa mu tsaya tsayin daka a yaƙi ba tare da gudu ba.

Fassarar Ayar:

A lokacin da Taluta (Saul) da muminai da ke tare da shi suka fito fili suka fuskanci Jālūta (Goliyat) da mayaƙansa, kuma suka ga girman rundunar abokan gaba da ƙarfinsu da idanunsu, sai suka koma ga Allah da addu’a da kukan neman taimako, suna cewa: "Ya Ubangijinmu! Ka saukar da haƙuri mai yawa a kan zukatanmu, har mu natsu kuma mu dage a kan yaƙi; Ka tsayar da ƙafafunmu, kada su gudu daga tsoron abokan gaba; kuma Ka taimake mu da ƙarfinka da goyon bayanka a kan mutanen kafirai." Wannan addu’ar ta nuna cewa su maƙiya sun fi su yawa da ƙarfi, amma sun dogara ga Allah, suna neman taimako daga gare Shi kawai, ba daga ƙarfinsu ba.

Fa’idodin Ayar:

1. Nuna tawali’u da buƙata ga Allah a lokacin wahala da tsoro, domin shi ne ke iya ba da taimako.
2. Haƙuri da tsayin daka a kan addini daga manyan halayen muminai ne, kuma su ne hanyar samun nasara a kan abokan gaba.
3. Imanin cewa nasara ba ta dogara da yawan sojoji da kayan yaƙi ba, sai da taimakon Allah da imani mai ƙarfi.
4. Ƙarfafa wa musulmi su riƙa addu’a da karkata zuwa ga Allah a duk yanayi, musamman a lokutan wahala, kuma su dogara gare Shi, ba ga kansu ko ga wasu halittu ba.