Сураи Аль-Бакара Оят 250 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун бо Ҷолут ва сипоҳаш рӯ ба рӯ шуданд, гуфтанд:…

Аль-Бакара · 250/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَلَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ۝٢٥٠

🔤 Transliteration

Wa lammaa barazoo liJaaloota wa junoodihee qaaloo Rabbanaaa afrigh `alainaa sabranw wa sabbit aqdaamanaa wansurnaa `alal qawmil kaafireen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун бо Ҷолут ва сипоҳаш рӯ ба рӯ шуданд, гуфтанд: «Эй Парвардигори мо, бар мо сабр бидеҳу моро собитқадам гардон ва бар кофирон пирӯз соз!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

بَرَزُوا (баразу): ба майдони кушод баромаданд, рӯ ба рӯи душман қарор гирифтанд.
أَفْرِغْ (африғ): бирез, фурӯ рез; яъне ба таври фаровон ато кун.
صَبْرًا (сабран): тоқат, таҳаммул, устуворӣ дар сахтиҳо.
ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا (саббит ақдоманā): қадамҳоямонро устувор гардон, яъне дилҳоямонро қавӣ кун, то ки нагурезем.

Тафсири оят:

Ва ҳангоме ки онҳо (яъне Толут ва лашкари мӯъминонаш) ба муқобили Ҷолут ва лашкариёнаш ба майдони набард баромаданд ва хатари ҷангро бо чашми худ диданд, ба сӯи Худованд рӯ оварданд ва бо зорию тавозуъ гуфтанд: «Эй Парвардигоро! Бар дилҳои мо сабри фаровон бирез ва қадамҳоямонро устувор гардон, то ки дар рӯ ба рӯи душман нагурезем ва нашиканем, ва моро бо қуввату ёрии Хеш бар қавми кофирон пирӯз гардон.»

Онҳо фаҳмиданд, ки пирӯзӣ танҳо ба қувваи худӣ нест, балки аз ҷониби Худованд аст. Аз ин рӯ, пеш аз ҳама чиз аз Худо сабр, устувории қадамҳо ва нусрат талаб карданд. Ин дуои онҳо намунаи олии таваккул ба Худованд ва таваҳҳуми комил ба Ӯст дар лаҳзаҳои сахту ҳассос.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба мо меомӯзад, ки дар ҳар кор, бахусус дар вақти душворӣ ва хатар, аввал ба Худованд рӯ оварем ва аз Ӯ ёрӣ бихоҳем.
Сабр ва устуворӣ неъматҳои бузурге ҳастанд, ки танҳо Худованд метавонад онҳоро ба дили бандааш бирезад; бинобар ин бояд ҳамеша аз Ӯ сабр талаб кунем.
Пирӯзӣ бар душман ва бар ҳар монеа танҳо ба ёрии Худованд аст, на ба зӯри бозуи худӣ.
Дуо ва илтиҷо ба Худо дар лаҳзаҳои ҷанг ва озмун нишонаи имон ва ихлоси банда аст.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба Худованд умедвор бошем ва яқин донем, ки Ӯ дуои бандагони мӯъмини худро мешунавад ва ба онҳо ёрӣ мерасонад.
Ҳикояти Толут ва Ҷолут дарс медиҳад, ки шумораи кам бо ёрии Худо метавонад бар шумораи зиёд пирӯз шавад, агар сабр ва имон дошта бошад.

📜 Оят 248-252 — Сураи Аль-Бакара

248وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَن يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَىٰ وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلَائِكَةُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

Пайғамбарашон гуфт, ки нишони подшохии ӯ ин аст, ки сандуқе, ки оромии дил аз Парвардигоратон ва боқии мероси хонадони Мӯсо ва хонадони Ҳорун дар он аст ва фариштагонаш мебардоранд, назди шумо ояд. Агар мӯъмин бошед, ин барон шумо ибратест.

249فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ۚ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ ۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ ۚ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَاقُو اللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ

Чун Толут сипоҳашро ба роҳ андохт, гуфт: «Худо шуморо ба ҷӯи обе меозмояд: ҳар кӣ аз он бихӯрад, аз ман нест ва ҳар кӣ аз он нахӯрад ё танҳо кафе биёшомад, аз ман аст». Ҳама ҷуз андаке аз он нӯшиданд. Чун ӯ ва мӯъминоне, ки ҳамроҳаш буданд, аз наҳр гузаштанд, гуфтанд: «Имрӯз моро тавони Ҷолут ва сипоҳаш нест». Ононе, ки медонистанд, ки бо Худо дидор хоҳанд кард, гуфтанд; «Ба хости Худо чӣ бисёр гурӯҳи андаке, ки бар гурӯҳи бисёре ғалаба кунад», ки Худо бо касонест, ки собиранд.

250وَلَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

251فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ

Пас ба хости Худо онҳоро бишикастанд ва Довуд Ҷолутро бикушт ва Худо ба ӯ подшоҳиву ҳикмат дод ва он чӣ мехост, ба ӯ биёмухт. Ва агар Худо баъзе аз мардумро ба василаи баъзе дигар дафъ намекард, замин фасод мешуд, вале Худо бар ҷахониён фазлу карами хешро арзонӣ медорад.

252تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

Ин аст оёти Худо, ки ба роста бар ту мехонем ва ту аз паёмбарон ҳастӣ!

← Оят 249 📖 Аль-Бакара Оят 251 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

250Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 250

Сураи Аль-Бакара Оят 250 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун бо Ҷолут ва сипоҳаш рӯ ба рӯ шуданд, гуфтанд:…

Сураи Оят 250/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 248–252. Ба Тоҷикӣ: Русский.