Ta-Ha surəsi — Ayə 127

Kəlmələrin mənaları:

• əsrafə – həddi aşmaq, öz nəfsinə zülm etmək, günah və haramlara qərq olmaq.
• ayət – Allahın açıq dəlilləri, möcüzələri və hökmləri.
• əşədd – daha şiddətli, daha ağır.
• əbqa – daha davamlı, daha uzunömürlü, heç vaxt sona çatmayan.

Təfsir:

Bu ayə, Allahın ədalət və cəza qanununun bir hissəsini bizə bildirir. Necə ki, əvvəlki ayələrdə Firon və onun əmrinin başına gələnləri, yaxud Qurandan üz döndərənlərin dünyadakı sıxıntılı həyatını xatırlatdıq, eləcə də Biz, həddi aşanları, öz nəfsinə zülm edənləri, Rəbbinin açıq dəlillərinə və ayələrinə inanmayanları cəzalandırırıq. Bu cəza yalnız axirətlə məhdud deyil; dünyada da onlar dar bir həyat, narahatlıq və çətinliklərlə üz-üzə qalırlar. Lakin unutmaq olmaz ki, axirət əzabı bundan qat-qat şiddətli, daha ağır və daha davamlıdır. O əzab nə kəsilir, nə də sona çatır; əbədidir.

Bu ayədən bizə ən böyük ibrət budur: İnsan öz nəfsinə qarşı amansız olmamalı, günah və həddi aşmaqla özünü məhvə sürükləməməlidir. Allahın ayələrinə, Onun göndərdiyi kitablara və peyğəmbərlərə iman gətirmək, insanı həm dünyada rahatlığa, həm də axirətdə xilasına aparan yeganə yoldur. Bu dünyadakı keçici ləzzətlərə aldanıb əbədi nemətləri itirmək, ən böyük ziyandır. Ey insan! Rəbbinin rəhmət qapısı hələ açıqdır; tövbə et, Onun ayələrinə sarıl, həddi aşmaqdan əl çək. Çünki Allah bağışlayandır, rəhm edəndir. Amma əzabı da çox şiddətlidir. Gəl, bu dünyada özünə yaxşılıq et, axirətini abad et.