Surah Taha — Aya 127

Ma'anar Kalmomin:

• أَسْرَفَ: wanda ya wuce gona da iri wajen aikata zunubai da cin zarafi ga kansa.
• بِآيَاتِ رَبِّهِ: hujjojin Allah da alamomin ikonsa da littattafansa da manzanninsa.

Tafsirin Ayar:

Kamar yadda Muka azabtar da waɗanda suka bijire wa manzanninMu a cikin al'ummomin da suka gabata, haka nan Muke saka wa duk wanda ya wuce gona da iri a kan kansa ta hanyar yawan zunubai da shirka, kuma bai gaskata da ayoyin Ubangijinsa ba, da kuma abin da ya zo a cikin su na hujjoji masu bayyana gaskiya. Mun saka masa da azaba a duniya, kamar yadda Muka yi wa waɗanda suka gabata. Amma azabar Lahira da aka tanadar masa ita ce mafi tsanani a cikin zafi, kuma mafi dawwama, domin ba ta yankewa kuma ba ta ƙarewa, sabanin azabar duniya da take iya ƙarewa ko kuma ta sauƙaƙa.

Fa'idodin Darasin Ayar:

1. Kyautar Allah ga masu yawan zunubi a duniya ba ta ƙare da azabar duniya kaɗai ba, amma akwai azabar Lahira mafi girma da dawwama, wannan ya sa mutum ya yi taka tsantsan daga yawan zunubai da shirka.
2. Imani da ayoyin Allah da hujjojinsa shine tushen tsira, kuma rashin imani da su yana kaiwa ga halaka a duniya da Lahira.
3. Rahamar Allah ga bayinsa tana buƙatar su yi amfani da lokacin rai wajen tuba da komawa ga Allah kafin azabar da ba ta ƙarewa ta riskesu.
4. Ayar tana ƙarfafa muminai su nace a kan imani da ayyukan ƙwarai, kuma su yi gargaɗi ga waɗanda suka wuce gona da iri, domin su tuba kafin mutuwa.
5. Sanin cewa azabar Lahira "mafi tsanani da mafi dawwama" yana sanya zuciyar mutum ta ji tsoron Allah, kuma hakan yana motsa shi zuwa ga kyawawan ayyuka da nisantar abubuwan da suka haramta.