سورت انبياء — آیت 32

1. د کلمو معناګانې:

• سَقْفًا: چت، پورتنۍ پوښ
• مَّحْفُوظًا: ساتل شوی، له غورځېدو او نقصان څخه خوندي
• آيَاتِهَا: د هغې نښې (لمر، سپوږمۍ، ستوري)
• مُعْرِضُونَ: مخ اړوونکي، غافلان، له پامه غورځوونکي

1. د آیت تفسیر:

مونږ آسمان د ځمکې لپاره یو ساتل شوی چت جوړ کړی دی، چې پرته له کوم ستنې ولاړ دی او نه غورځېږي. دا آسمان له دې څخه ساتل شوی چې پر ځمکه راولوېږي، او هم له دې څخه ساتل شوی چې شیطانان ورته پورته شي او د اسماني خبرو غلا وکړي. خو کافرانو او مشرکانو د دې آسمان له نښو څخه – لکه لمر، سپوږمۍ او ستوري چې د خدای د قدرت او لوی والي ښکارندويي کوي – مخ اړولی دی. دوی نه په دې فکر کوي چې دا لوی آسمان څنګه پرته له ستنې ولاړ دی، او نه له دې نښو څخه عبرت اخلي چې دا ټول د یو لوی او توانا خالق اثر دی.

1. د آیت څخه اخیستل شوې ګټې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د لوی قدرت یادونه کوي، چې دومره لوی آسمان یې پرته له کوم ستنې ولاړ ساتلی دی. کله چې مونږ آسمان ته وګورو، باید د الله د قدرت او عظمت په اړه فکر وکړو.
• آسمان او د هغه دنګې نښې – لکه لمر او سپوږمۍ – د الله د یووالي او شریک نه لرلو ښکاره دلیلونه دي. څوک چې په دې نښو سترګې پټوي، هغه له لوی حقیقت څخه مخ اړوي.
• دا آیت مونږ ته د فکر او غور کولو دعوت راکوي، چې د طبیعت په هر اړخ کې د الله نښې شته، خو هغه څوک چې له دې نښو څخه عبرت اخلي، هغوی ته د ایمان دروازې پرانیستل کېږي.
• د آسمان ساتل شوی والی د الله د رحمت یوه بله بیلګه ده، چې که دا آسمان نه و ساتل شوی، نو د ځمکې پر سر به یې ویجاړي راوستې وای. دا مونږ ته د الله د مهربانۍ او رحمت یادونه کوي.