Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 32

Macnada Erayada:

• Saqaf (سَقْفًا): waa saanqaadka guriga, halkaana waxaa loola jeedaa in samada loo yeelay saanqaadka dhulka.
• Mahfuud (مَحْفُوظًا): waa mid la dhawray oo laga ilaaliyay inay dhicdo ama lagu dhex galo wax dhib ah.

Tafsirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu sheegayaa inuu sameeyay samada saanqaad dhawrsan oo aan lahayn tiirar la taagay, taasoo ah inay kor taagan tahay oo ayna ku dhicin dhulka, isagoo si waafaqsan qadarradiisa iyo hogaamintiisa u ilaalinaya inay dhicdo. Sidoo kale, waa mid laga dhawray shayaadiinta inay dhex galaan oo ay xadaafta maqalka ku sameeyaan, sida ay sheegeen aayaadka kale ee Quraanka.

Haddaba, inkastoo ay jiraan calaamado badan oo ku yaalla samada sida qorraxda, dayaxa, iyo xiddigaha oo muujinaya qudrada Allaah iyo tocniyadiisa, haddana mushrikiintu waxay ka jeedsadeen fikirka iyo tixgelinta aayaadkaas, mana ayan gartan inay yihiin calaamooyin ku tilmaamaya in Eebaha abuuray ayna la shariig lahayn.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Wejiga qudrada Ilaahay: Samada oo kor taagan iyada oo aan lahayn tiirar la taagay, waa mucjiso muujinaysa qudrada Allaah ee aan la koobi karin, waxayna ku tusinaysaa inuu yahay Eebaha uunka abuuray isagoo wax walba ku maamula xigmaddiisa.
2. Dhawrista Ilaahay ee uunka: Allaah wuxuu u dhawrayaa samada inay dhicdo, taasoo muujinaysa in Ilaahay yahay Ilaaliyaha uunka oo dhan, isagoo wax walba ku haya amarkiisa.
3. Calaamadaha Ilaahay ee muuqda: Qorraxda, dayaxa, iyo xiddigaha ayaa ah calaamooyin cad oo ku tusinaya jiritaanka Ilaahay iyo tocniyadiisa, sidaas darteed waa in dadku ka fikiraan oo ay tixgeliyaan, si ay u gartaan xaqa oo ay u rumaystaan Eebahood.
4. Digid ka jeedsashada: Ka jeedsiga aayaadka Allaah iyo fikirka ku saabsan waa astaamaha dadka gaalada ah, sidaas darteed waa in Muslimiintu ka fikiraan makhluuqaadka Ilaahay si ay ugu xoogeeyaan iimaankooda oo ay ugu dhowaadaan Eebahood.