Сураи Аль-Анбия — Оят 33

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• Фалак: мадори гардиши ситораҳо, ки онҳоро дар бар мегирад.
• Ясбаҳун: шино мекунанд, яъне бо суръат ҳаракат мекунанд, мисли шинокунанда дар об.

1. Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло Холиқи шабу рӯз ва Офтобу Моҳ аст. Ӯ шабро барои оромиву роҳату осудагии бандагон офарид, то дар он аз заҳмати рӯз биёсоянд, ва рӯзро барои кору кӯшиш ва талаби ризқу рӯзӣ қарор дод, то мардум дар равшанои он ба корҳои зиндагии худ бипардозанд. Ҳамчунин Офтобро нишонаи рӯз ва Моҳро нишонаи шаб гардонид. Ҳар яке аз Офтобу Моҳ дар мадори муайяни худ ҳаракат мекунанд, ки онро Фалак меноманд. Онҳо аз он мадор ҳаргиз берун намераванд ва аз ҳудуди муқарраршуда таҷовуз намекунанд, балки бо суръату тезӣ мисли шинокунанда дар об дар он мадор шино мекунанд ва мегарданд. Ин ҳама нишонаи қудрати бепоёни Аллоҳ ва тадбири ҳикматомези Ӯст.

1. Фоидаҳо ва дарсҳо аз оят:

• Ин оят бандаро ба андеша водор мекунад, ки шабу рӯз ва Офтобу Моҳ ҳама махлуқи Аллоҳанд ва Ӯ танҳо Холиқу Мудabbири ҷаҳон аст.
• Муносибати шабу рӯз барои оромиву кору кӯшиши инсон нишонаи раҳмату ғамхории Аллоҳ ба бандагонаш аст.
• Ҳаракати дақиқу муназзами Офтобу Моҳ дар мадори худ далели он аст, ки ҷаҳони офариниш бо ҳикмати бузург идора мешавад ва ҳеҷ чиз бе тадбири Ӯ намегардад.
• Ин оят моро ба шукргузорӣ ба Аллоҳ барои неъматҳои бузургаш, аз қабили шабу рӯз ва равшаноии Офтобу Моҳ, тарғиб мекунад.
• Андеша дар бораи ин оят қалбро ба бузургии Аллоҳ ва бандагии холис ба Ӯ наздик месозад ва имони инсонро қавӣ мегардонад.