Вы не считайте обращение посланника к себе (Сравнимым) с вашим обращением друг к другу. Аллах же знает тех из вас, Кто под прикрытием какой-то (оговорки) Тайком уходит (от посланника Его). И пусть остерегаются все те, Которые противятся его указу, Чтоб не постигло испытанье их Иль не обрушилась на них мучительная кара.
«دُعَاءَ الرَّسُولِ»: Нидо кардан ва муроҷиат намудан ба Паёмбар (с).
«يَتَسَلَّلُونَ»: Оҳиста-оҳиста ва пинҳонӣ берун мераванд, гӯё аз шикоф мебароянд.
«لِوَاذًا»: Пинҳон шудан ва паноҳ бурдан ба якдигар, то касе онҳоро набинад.
«فِتْنَةٌ»: Имтиҳон, бало ва озмоиши сахт.
«عَذَابٌ أَلِيمٌ»: Азоби дардовар ва ранҷовар.
Тафсири оят:
Худованд ба муъминон ҳукм мекунад, ки Паёмбари Худо (с) ро бо эҳтиром ва таъзим нидо кунанд. Онҳо набояд ӯро мисли якдигар бо ном нидо кунанд, яъне нагӯянд: «Эй Муҳаммад!» ё «Эй писари Абдуллоҳ!», балки бояд гӯянд: «Эй Расули Худо!» ва «Эй Набии Худо!». Ин нидо бояд бо нармӣ, фурӯтанӣ ва эҳтиром бошад. Ҳамчунин, вақте Паёмбар (с) мардумро ба кори муҳиме даъват мекунад, набояд даъвати ӯро мисли даъвати оддии як шахс ба шахси дигар сабук бишумуранд, балки бояд фавран итоат кунанд.
Сипас Худованд хабар медиҳад, ки Ӯ он мунофиқонро мешуносад, ки аз маҷлиси Паёмбар (с) пинҳонӣ ва оҳиста-оҳиста, ба якдигар паноҳ бурда, берун мераванд, то касе онҳоро набинад ва нафаҳмад. Пас, онҳое ки аз фармони Худо ва Паёмбари Ӯ (с) рӯй мегардонанд ва саркашӣ мекунанд, бояд битарсанд, ки мабодо ба онҳо балое ё озмоише расад, ё дар охират азоби дардовар ба онҳо бирасад.
Фавоиде, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:
Эҳтиром ва таъзими Паёмбар (с) нишонаи имон ва муҳаббати ҳақиқӣ ба Худо ва Расули Ӯст.
Итоат ба фармони Паёмбар (с) ва суръат дар иҷрои он, сабаби баракат ва некбахтӣ дар дунё ва охират мегардад.
Худованд ҳама чизро медонад, ҳатто аъмоли пинҳонӣ ва ниятҳои дилҳоро; бинобар ин, инсон бояд ҳамеша бо ихлос ва ростӣ амал кунад.
Саркашӣ аз фармони Худо ва Паёмбар (с) метавонад ба бало, озмоиш ва азоби дардовар оварда расонад; пас, беҳтар аст, ки инсон тавба кунад ва ба роҳи рост баргардад.
Ин оят нишон медиҳад, ки Ислом дини эҳтиром, тартиб ва итоат аст ва ба инсон роҳи саодати дунявӣ ва ухравиро нишон медиҳад.
Мӯъминон касоне ҳастанд, ки ба Худову паёмбараш имон овардаанд ва чун бо паёмбар дар коре якҷоя бошанд, то аз ӯ рухсат наталабидаанд, набояд бираванд. Онҳо, ки аз ту рухсат металабанд, касоне ҳастанд, ки ба Худову паёмбараш имон овардаанд. Пас ҳангоме ки аз ту барои баъзе аз корҳояшон рухсат хостанд, бар ҳар як аз онон, ки хоҳӣ, рухсат бидеҳ ва барояшон аз Худо бахшоиш бихоҳ ки Худо бахшояндаву меҳрубон аст!
Аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст. Медонад, ки шумо бар чӣ коред. Ва он рӯз, ки ба Ӯ бозгардонда шаванд, ононро аз корҳое, ки кардаанд, огоҳ созад. Ва Худо бар ҳар чизе доност!
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.