Surja En-Neml — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• تَفَقَّدَ: Kërkoi, vëzhgoi me kujdes për të parë gjendjen e tyre.
• الْهُدْهُدَ: Zogu i njohur si pupëza (hoopoe).
• مَا لِيَ لَا أَرَى: Shprehje që tregon habinë dhe pyetjen: "Përse nuk po e shoh?"
• أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ: Apo ka qenë prej atyre që mungojnë (larg nga sytë e mi)?

Tefsiri i Ajetit:

Sulaymani (alejhi selam), si pejgamber dhe mbret që i ishin nënshtruar krijesat, përfshirë zogjtë, filloi të kontrollojë dhe të vëzhgojë gjendjen e zogjve që ishin nën urdhrin e tij. Ai vuri re se pupëza (hudhudi), e cila ishte e dalluar dhe e njohur për të, nuk ishte e pranishme. Atëherë ai u habit dhe tha: "Përse nuk po e shoh pupëzën? A mos është fshehur nga sytë e mi, apo ka shkuar diku larg dhe ka munguar nga vendi i saj?" Kjo pyetje tregon kujdesin dhe përgjegjësinë e tij të lartë ndaj asaj që i ishte besuar, sepse ai nuk linte asgjë pa e kontrolluar. Pas kësaj, kur u bë e qartë se pupëza kishte munguar, ai u betua se do ta dënonte ashpër ose do ta therte, nëse ajo nuk sillte një arsye të qartë dhe të pranueshme për mungesën e saj, siç vijon në ajetin vijues.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Përgjegjësia dhe kujdesi në punët: Ky ajet na mëson se një udhëheqës i mirë duhet të jetë i vëmendshëm ndaj çdo detaji dhe të mos e lërë pas dore asnjë pjesë të asaj që i është besuar, qoftë edhe e vogël.
2. Drejtësia dhe mosnxehja e shpejtë: Sulaymani nuk e dënoi pupëzën menjëherë, por i dha mundësinë të paraqesë arsyen e saj. Kjo na mëson që të mos nxitojmë në gjykime dhe të dëgjojmë anën tjetër përpara se të marrim vendime.
3. Disiplina dhe rregulli: Ajeti tregon se edhe krijesat e vogla kanë përgjegjësi në sistemin e Allahut, dhe se çdo individ duhet ta kryejë detyrën e tij me përpikëri.
4. Urtësia në udhëheqje: Menaxhimi i Sulaymanit ishte shembull i përsosur i drejtësisë dhe urtësisë, duke kombinuar butësinë me vendosmërinë, gjë që është një model për çdo prijës në çdo kohë.