სურა ან-ნამლი — აია 20

და როდესაც [სულაიმანი და მისი ჯარი] მიადგნენ ჭიანჭველების ველს, [სულაიმანმა მოისმინა, როგორ] თქვა ერთმა ჭიანჭველამ: «ო, ჭიანჭველებო! შედით თქვენს ბუდეში, რომ სულაიმანმა და მისმა ჯარმა არ გაგსრისონ თქვენ ისე, რომ თვითონაც რომ ვერ იგრძნონ».

[და შუამავალ სულაიმანს] გაეღიმა მის სიტყვებზე გაცინებით [რადგან მას ესმოდა მათი, და განცვიფრებული დარჩა იმით, რომ ჭიანჭველა აფრთხილებდა თავის თანამოძმეებს], და მიმართა [ალლაჰს ვედრებით]: «ო, ჩემო უფალო! შთამაგონე, რომ მუდამ გიხდიდე მადლობას იმ წყალობისთვის, რომელიც მომანიჭე მე და ჩემს მშობლებს, და რომ ვაკეთო კეთილი საქმეები, რომლითაც შენ კმაყოფილი ხარ, და შემიყვანე შენი წყალობით შენს მართალ მსახურთა შორის».

უსათუოდ დავსჯი მას [ოფოფს] მკაცრი სასჯელით ან დავკლავ, თუ არ მოვა ჩემთან ცხადი მტკიცებულებით».

და მან [ოფოფმა] დიდი ხნით არ დააყოვნა და თქვა: «მე შევიტყვე ის, რაც შენ არ გეცოდინებოდა, და მოვედი შენთან საბადან [იემენიდან] სარწმუნო ცნობით.