Сураи Ан-Намль Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар миёни мурғон ҷустуҷӯ кард ва гуфт: «Чаро ҳудҳудро намебинам.…

Ан-Намль · 20/93

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Намль

وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ ۝٢٠

🔤 Transliteration

Wa tafaqqadat taira faqaala maa liya laaa aral hud hud, am kaana minal ghaaa`ibeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Дар миёни мурғон ҷустуҷӯ кард ва гуфт: «Чаро ҳудҳудро намебинам. Оё аз ғоибшудагон аст?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

وَتَفَقَّدَ: тафтиш кард, ҷустуҷӯ кард, аз ҳоли онҳо хабар гирифт.
الطَّيْرَ: паррандагон.
الْهُدْهُدَ: Ҳудҳуд — номи паррандаи маъруфе, ки бо тоҷи хурдаш шинохта мешавад.
الْغَائِبِينَ: ғоибон, онҳое ки ҳузур надоранд.

Тафсири оят:

Сулаймон (алайҳис-салом) паррандагони тобеи худро тафтиш кард ва аз ҳоли онҳо хабар гирифт. Ҳудҳуд дар байни онҳо ҷои махсус дошт ва ҳамеша ҳозир буд. Вақте Сулаймон дид, ки Ҳудҳуд нест, гуфт: «Чаро Ҳудҳудро намебинам? Оё чизе ӯро аз назарам пинҳон кардааст, ё ӯ аз ғоибон аст ва ҳузур надорад?» Ин сухан нишон медиҳад, ки Сулаймон ҳамчун подшоҳи одил ва масъул ба ҳоли тобеонаш, ҳатто паррандагон, бодиққат назорат мекард ва аз ҳар як коҳиш дар хизмат огоҳ мешуд. Ӯ намехост, ки ягон амал бе назорат монад, зеро масъулияти идоракунӣ тақозо мекунад, ки ҳар як фард ё мавҷудоти тобеъ вазифаи худро иҷро кунад.

Фоидаҳо:

Ин оят нишон медиҳад, ки роҳбар ва масъул бояд аз ҳоли тобеонаш хабар гирад ва назорати одилона дошта бошад.
Ҳатто паррандагони хурд дар назди Сулаймон арзиш доштанд ва ӯ аз ғайбу ҳузури онҳо пурсон мешуд — ин дарси масъулиятшиносӣ аст.
Оят моро тарғиб мекунад, ки дар корҳои худ интизом ва ҳисоботро риоя кунем, зеро ҳар амал дар назди Худо ва роҳбарон савол дорад.
Ин ҳикоя ба мо меомӯзад, ки ислом дини интизом, адолат ва масъулият аст ва ҳатто дар умури хурд низ бояд бодиққат бошем.
Қуръон ҳатто ҳикояҳои паррандагонро баён мекунад, то ба мо бифаҳмонад, ки ин китоб аз ҷониби Худои доно нозил шудааст ва дар он ҳикматҳои бузург барои инсонҳо ниҳон аст.

📜 Оят 18-22 — Сураи Ан-Намль

18حَتَّىٰ إِذَا أَتَوْا عَلَىٰ وَادِ النَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَجُنُودُهُ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

То ба водии мӯрчагон расиданд. Мӯрчае гуфт: «Эй мӯрчагон, ба лонаҳои худ дароед, то Сулаймону лашкариёнаш шуморо бехабар помол накунанд».

19فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّن قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ

Сулаймон аз сухани ӯ лабханд заду гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро тавфиқ деҳ то шукри неъмати туро, ки бар ман ва падару модари ман арзонӣ доштаӣ, ба ҷой оварам ва корҳои шоистае кунам, ки ту хушнуд шавӣ ва маро ба раҳмати худ дар шумори бандагони шоистаат даровар!»

20وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ

Дар миёни мурғон ҷустуҷӯ кард ва гуфт: «Чаро ҳудҳудро намебинам. Оё аз ғоибшудагон аст?

21لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا شَدِيدًا أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ

Ба сахттарин тарзе азобаш мекунам ё сарашро мебурам, агар барои ман далеле равшан наорад».

22فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِن سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ

Дер карданаш ба дароз накашид. Биёмаду гуфт «Ба чизе даст ёфтаам, ки ту даст наёфта будӣ ва аз Сабо бароят хабаре дуруст овардаам.

← Оят 19 📖 Ан-Намль Оят 21 →

Ан-НамльФеҳристи Қуръон

93Оят

MeccanRevelation

20Оят

Тарҷума — Ан-Намль 20

Сураи Ан-Намль Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар миёни мурғон ҷустуҷӯ кард ва гуфт: «Чаро ҳудҳудро намебинам.…

Сураи Оят 20/93 — Сураи Ан-Намль النمل (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Намль Гӯш кун, Сураи Ан-Намль Тарҷума, Сураи Ан-Намль mp3, Сураи Ан-Намль pdf. Оят 18–22. Ба Тоҷикӣ: Русский.