Qaalal lazee indahoo `ilmum minal Kitaabi ana aateeka bihee qabla ai yartadda ilaika tarfuk; falammaa ra aahu mustaqirran `indahoo qaala haazaa min fadli Rabbee li yabluwaneee `a-ashkuru am akfuru wa man shakara fa innamaa yashkuru linafsihee wa man kafara fa inna Rabbee Ghaniyyun Kareem
📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)
📖 سنڌيءَ ۾
(ٻيو) شخص جنھن وٽ ڪتاب مان علم ھو (تنھن) چيو ته تنھنجي نگاھ جي توڏانھن موٽڻ کان اڳي آءٌ اھو (تخت) تو وٽ آڻيندس، پوءِ جنھن مھل (سليمان) اُھو پاڻ وٽ رکيل ڏٺو (تنھن مھل) چيائين ته ھيءُ منھنجي پالڻھار جي فضل مان آھي، (ھن لاءِ) ته مونکي پرکي ته شڪر ڪريان ٿو يا بي شڪري ڪريان ٿو، ۽ جيڪو شڪر ڪندو سو رڳو پنھنجي (نفعي) لاءِ شڪر ڪندو، ۽ جنھن بي شڪري ڪئي ته منھنجو پالڻھار بي پرواہ ڪرم ڪندڙ آھي.
🌐 Additional reference in اردو
🌐 اردو
ایک شخص جس کو کتاب الہیٰ کا علم تھا کہنے لگا کہ میں آپ کی آنکھ کے جھپکنے سے پہلے پہلے اسے آپ کے پاس حاضر کئے دیتا ہوں۔ جب سلیمان نے تخت کو اپنے پاس رکھا ہوا دیکھا تو کہا کہ یہ میرے پروردگار کا فضل ہے تاکہ مجھے آزمائے کہ میں شکر کرتا ہوں یا کفران نعمت کرتا ہوں اور جو شکر کرتا ہے تو اپنے ہی فائدے کے لئے شکر کرتا ہے اور جو ناشکری کرتا ہے تو میرا پروردگار بےپروا (اور) کرم کرنے والا ہے
غَنِيٌّ: بي پرواهه، محتاج نه، ٻين جي شڪر جو ضرورت مند نه.
كَرِيمٌ: سخي، وڏي ڪرم وارو.
2) تفسير:
سليمان عليه السلام جي درٻار ۾ هڪ نيڪ ۽ عالم شخص موجود هو، جنهن کي ڪتاب مان ڪجهه علم عطا ٿيل هو — ان ۾ الله جو اهو وڏو نالو به شامل هو، جنهن سان دعا ڪجي ته قبول ٿئي ٿي. ان شخص چيو ته آءٌ ملڪه بلقيس جو تخت تنهنجي اڳيان حاضر ڪريان ٿو، ان کان اڳ جو تنهنجي اک جو پپڙو جهپڪي ۽ موٽي. پوءِ هن دعا ڪئي ۽ الله تعاليٰ سندس دعا قبول فرمائي، ۽ تخت کي يمن کان شام تائين اک جهپڪڻ جيترو وقت ۾ پهچائي ڇڏيو.
جڏهن سليمان عليه السلام ان تخت کي پنهنجي اڳيان قائم ۽ موجود ڏٺو، ته فرمائيندي چيو ته هي منهنجي رب جو فضل ۽ ڪرم آهي، جيڪو مون تي ٿيو آهي، ته هو مون کي آزمائي ۽ پرکي ته آءٌ سندس نعمت جو شڪر ڪريان ٿو يا ناشڪري ڪريان ٿو. پوءِ ارشاد فرمايو ته جيڪو شڪر ڪري ٿو، تنهن جو شڪر پاڻ لاءِ ئي فائديمند آهي، ڇاڪاڻ ته شڪر نعمت کي قائم رکڻ ۽ وڌائڻ جو ذريعو آهي. ۽ جيڪو ناشڪري ڪري ٿو ۽ نعمت جو انڪار ڪري ٿو، ته ان جو نقصان به پاڻ تي ئي آهي، ڇاڪاڻ ته منهنجو رب هر ڪنهن جي شڪر کان بي پرواهه آهي، ۽ وڏي ڪرم وارو آهي — هو شڪر ڪندڙ ۽ ناشڪري ڪندڙ ٻنهي تي دنيا ۾ فضل ۽ ڪرم فرمائي ٿو، ۽ آخرت ۾ هر هڪ کي سندس عمل جو حساب ۽ بدلو ڏيندو.
3) فائدا ۽ سبق:
الله تعاليٰ پنهنجي نيڪ ٻانهن کي اهڙو علم ۽ قدرت عطا فرمائي ٿو، جو عام ماڻهن لاءِ حيرت جو سبب بڻجي ٿو — ان مان معلوم ٿيو ته علم ۽ ايمان جي برڪت سان ناممڪن ڪم به ممڪن ٿي وڃن ٿا.
سليمان عليه السلام جهڙو عظيم بادشاهه به پنهنجي طاقت ۽ حڪومت تي مغرور نه ٿيو، پر هر نعمت کي الله جو فضل ۽ ڪرم سمجهي شڪر ادا ڪيو — اهو ئي سچي عاجزي ۽ ايمان جو مظاهرو آهي.
هر نعمت ۽ ڪاميابي الله جي آزمائش آهي، ته بندو شڪر ڪري ٿو يا ناشڪري — ان ڪري هر حال ۾ الله جو شڪر ادا ڪرڻ گهرجي.
شڪر جو فائدو پاڻ شڪر ڪندڙ کي ئي پهچي ٿو، ۽ ناشڪري جو نقصان به پاڻ ناشڪري ڪندڙ کي ئي ٿئي ٿو — الله تعاليٰ ڪنهن جي شڪر يا ناشڪري جو محتاج نه آهي.
الله تعاليٰ غني ۽ ڪريم آهي — هو شڪر ڪندڙ ۽ ناشڪري ڪندڙ ٻنهي کي دنيا ۾ روزي ۽ نعمتون عطا فرمائي ٿو، پر آخرت ۾ هر هڪ کي سندس عمل جو بدلو ملندو.
اهي حقيقتون اسان کي سيکارين ٿيون ته الله جي نعمتن جو قدر ڪرڻ، سندس شڪر ادا ڪرڻ، ۽ پنهنجي علم ۽ طاقت کي عاجزي سان استعمال ڪرڻ ئي سچي ڪاميابي آهي — ۽ اهو ئي اسلام جي خوبصورت ۽ متوازن تعليم آهي.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.