سوره آل عمران آيت 112 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : الله جي ذمي ۽ ماڻھن جي پناھ کانسواءِ جتي لڌا…

آل عمران · 112/200

ترجمو لکڻ — سوره آل عمران

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ ۝١١٢

🔤 Transliteration

Duribat `alaihimuz zillatu aina maa suqifooo illaa bihablim minal laahi wa hablim minan naasi wa baaa`oo bighadabim minallaahi wa duribat `alaihimul maskanah; zaalika bi-annahum kaanoo yakfuroona bi Aayaatil laahi wa yaqtuloonal Ambiyaaa`a bighairi haqq; zaalika bimaa `asaw wa kaanoo ya`tadoon

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

الله جي ذمي ۽ ماڻھن جي پناھ کانسواءِ جتي لڌا ويندا اُتي مٿن خواري ھنئي ويئي آھي ۽ الله جي ڏمر ھيٺ وري وريا ۽ مٿن محتاجي ھنئي ويئي آھي، اِھا (سزا) ھن سببان آھي جو الله جي آيتن کي نه ٿي مڃيائون ۽ پيغمبرن کي ناحق ٿي ڪُٺائون، اِھي (عادتون) اِنھيءَ سبب آھن جو بي فرماني ڪيائون ۽ حد کان لنگھندڙ ھئا.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلمات جي معنيٰ:

ضُرِبَتْ: مطلب آهي ته مٿن لاڳو ڪئي وئي، مٿن لازم ڪئي وئي.
الذِّلَّةُ: خواري، بي عزتي، ذلت ۽ رسوائي.
ثُقِفُوا: جتي به لڌا وڃن، جتي به موجود هجن.
حَبْلٍ: رسي، مطلب آهي عهد، امان ۽ پناهه جو ذريعو.
بَاءُوا: موٽي آيا، واپس ويا، کڻي آيا.
الْمَسْكَنَةُ: مسڪيني، مفلست، محتاجي ۽ بيوسي.
يَعْتَدُونَ: حد کان وڌي وڃڻ، ظلم ڪرڻ، حدون ٽوڙڻ.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ يهودين جي باري ۾ ٻڌائي ٿو ته مٿن خواري ۽ بي عزتي لازم ڪئي وئي آهي. اهي جتي به رهن ٿا، جتي به موجود هجن ٿا، اتي ئي کين ذلت ۽ رسوائي جو منهن ڏسڻو پوي ٿو. انهن کي ڪٿي به عزت ۽ وقار حاصل ناهي ٿيو. البت جيڪڏهن اهي الله تعاليٰ جي طرفان ڪنهن عهد ۽ امان جو سهارو وٺن، يعني اسلام قبول ڪن، يا مسلمانن سان ڪو معاهدو ڪن ۽ ان جي تحت جزيه ڏئي پناهه حاصل ڪن، ته پوءِ ئي اهي محفوظ ٿي سگهن ٿا. اهي الله تعاليٰ جي غضب ۽ ڏمر سان موٽيا آهن، يعني اهي ان غضب جا مستحق بڻجي ويا آهن. انهن تي مسڪيني ۽ محتاجي به لازم ڪئي وئي آهي، اهي هميشه مفلست ۽ بيوس رهيا آهن.

اهو سڀ ڪجهه انهن تي ان ڪري لاڳو ٿيو جو اهي الله تعاليٰ جي آيتن ۽ نشانين کي مڃڻ کان انڪار ڪندا هئا، ۽ نبيڪريم صلي الله عليه وسلم ۽ ٻين انبياء عليهم السلام کي ناحق قتل ڪندا هئا. اهو سڀ انهن جي نافرماني ۽ حد کان وڌي وڃڻ جو نتيجو هو. يعني اهي ننڍا ننڍا گناهه ڪندي ڪندي وڏن گناهن تائين پهتا، ۽ انهن جي استقامت گناهن تي آخرڪار کين ڪفر تائين پهچايو.

3) ان آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

الله تعاليٰ جي نافرماني ۽ انبياء جي بي ادبي جو نتيجو هميشه ذلت ۽ رسوائي هوندو آهي.
اسلام ۾ امن ۽ تحفظ جو ذريعو صرف الله تعاليٰ سان عهد ۽ ماڻهن سان معاهدو آهي، يعني اسلام قبول ڪرڻ يا مسلمانن سان امن جو معاهدو ڪرڻ.
ننڍا گناهه مسلسل ڪرڻ انسان کي وڏن گناهن ۽ آخرڪار ڪفر تائين پهچائي سگهن ٿا، ان ڪري هر گناهه کان بچڻ ضروري آهي.
انبياء جي قتل ۽ الله جي آيتن کان انڪار جهڙا وڏا گناهه دنيا ۽ آخرت ۾ ذلت ۽ غضب جو سبب بڻجن ٿا.
الله تعاليٰ جو غضب ۽ مسڪيني انهن قومن تي لازم ٿي وڃي ٿي جيڪي حڪم عدولي ۽ ظلم ڪن ٿيون.
اهو سبق آهي ته امت مسلمه کي گناهن کان بچڻ ۽ الله جي حدن ۾ رهڻ گهرجي ته جيئن ذلت ۽ رسوائي کان محفوظ رهي.

📜 آيت 110-114 — سوره آل عمران

110كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ ۗ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُم ۚ مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ

اوھين اھڙي ڀَلي اُمت ماڻھن لاءِ پيدا ٿيل آھيو جو چڱن ڪمن جو حُڪم ڪندا آھيو ۽ مدن ڪمن کان جھليندا آھيو ۽ الله کي مڃيندا آھيو، ۽ جيڪڏھن ڪتاب وارا ايمان آڻين ھا ته ضرور کين ڀَلو ھُجي ھا، منجھانئن ڪي مؤمن آھن ۽ منجھانئن گھڻا بي دين آھن.

111لَن يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى ۖ وَإِن يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ

(اِھي زباني) اِيذاءُ کانسواءِ اوھان کي ڪڏھن ڏکوئي نه سگھندا، ۽ جيڪڏھن اوھان سان وڙھندا ته اوھان کي پُٺي ڏيئي ڀڄندا، وري مدد نه ڏبن.

112ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ

113۞ لَيْسُوا سَوَاءً ۗ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ

اِھي (سڀ) ھڪ جھڙا نه آھن، ڪتاب وارن مان ھڪڙي اھڙي سڌي ٽولي آھي جو الله جون آيتون رات جي وقتن ۾ پڙھندا آھن ۽ اُھي نماز (به) پڙھندا آھن.

114يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَٰئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ

الله ۽ قيامت جي ڏينھن کي مڃيندا آھن ۽ چڱن ڪمن جو حڪم ڪندا آھن ۽ مَدن ڪمن کان جھليندا آھن ۽ چڱاين (يعني دين مڃڻ) ۾ اڳرائي ڪندا آھن، ۽ اِھي ڀلارن مان آھن.

→ آيت 111 📖 آل عمران آيت 113 ←

آل عمرانقرآن فهرست

200آيت

MedinanRevelation

112آيت

ترجمو — آل عمران 112

سوره آل عمران آيت 112 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : الله جي ذمي ۽ ماڻھن جي پناھ کانسواءِ جتي لڌا…

سوره آيت 112/200 — سوره آل عمران آل عمران (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره آل عمران ٻڌو, سوره آل عمران ترجمو, سوره آل عمران mp3, سوره آل عمران pdf. آيت 110–114. سنڌيءَ ۾: اردو.