Surah Aal-Imran — Aya 112

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• "Duribat" (ضُرِبَتْ): An sanya musu, an dora musu.
• "Thuqifu" (ثُقِفُوا): Duk inda aka same su, aka riski su.
• "Hablin" (حَبْلٍ): Alkawari, amana, ko tsari.
• "Baa'u" (بَاءُوا): Sun koma, suka dawo da.
• "Maskana" (الْمَسْكَنَةُ): Talauci, ƙasƙanci, da ƙunci.

Fassarar Ayar:

Allah Ta’ala ya sanya wulakanci da ƙasƙanci ya zama abin da ya lulluɓe Yahudawa, ba ya rabuwa da su a duk inda aka same su, sai dai idan sun riƙi alkawari daga Allah (wato musuluntarsu) ko kuma alkawari daga mutane (wato amanar da musulmi ke ba su ta hanyar jizya ko tsaro). Sun koma da fushin Allah a kansu, kuma an sanya musu talauci da ƙunci. Wannan duka ya faru ne saboda sun kasance suna kafirta da ayoyin Allah, kuma suna kashe annabawa ba tare da wani hakki ba. Duk wannan ya faru ne saboda rashin biyayyarsu ga Allah da kuma ƙetare haddodinSa.

Fa’idojin Ayar:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa Allah Mai iko ne bisa halittarSa, yana sanya wulakanci a kan wanda ya saba wa umarninSa, kuma yana ɗaukaka wanda ya bi umarninSa.
2. Tana gargadinmu mu nisanci kafirci da rashin biyayya ga Allah, domin waɗannan su ne dalilan wulakanci da ƙasƙanci a duniya da la’ana a lahira.
3. Tana nuna mana cewa ci gaba da yin ƙananan laifuffuka na iya kaiwa mutum zuwa ga manyan laifuffuka har ma da kafirci, don haka mu yi taka tsantsan da duk wani abu da ya saba wa shari’ar Allah.
4. Ayat tana ƙarfafa mu mu riƙe alkawarin Allah (wato Musulunci) da alkawarin mutane (wato kyakkyawar dangantaka da al’umma), domin waɗannan su ne hanyoyin samun tsaro da zaman lafiya.
5. Tana nuna mana cewa zalunci da kashe mutane ba tare da hakki ba suna daga cikin manyan laifuffuka da suka jawo wa al’ummar da suka gabata fushin Allah, don haka mu nisanci waɗannan ayyuka masu muni.