Surja Ali-Imran — Ajet 177

Kuptimet e fjalëve:

• اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ: I ndërruan besimin (imanin) me mosbesimin (kufrin), pra e shitën besimin dhe e blenë mosbesimin në vend të tij.
• لَن يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا: Nuk do t'i shkaktojnë Allahut asnjë dëm.
• عَذَابٌ أَلِيمٌ: Dënim shumë i dhembshëm dhe i mundimshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se ata që e ndërruan besimin me mosbesimin – domethënë, pasi e pranuan të vërtetën dhe besuan, ata u kthyen prapa dhe zgjodhën rrugën e mohimit – këta nuk mund t'i bëjnë asnjë dëm Allahut. Ata nuk e zvogëlojnë fuqinë e Tij, nuk e dëmtojnë fenë e Tij dhe nuk e pengojnë përhapjen e mesazhit të Tij. E gjithë dëmi që bëjnë me veprimet e tyre i kthehet atyre vetë, sepse ata e humbin shpëtimin dhe e meritojnë zemërimin e Allahut. Për ta, në Ditën e Kijametit, është përgatitur dënim i dhembshëm dhe i mundimshëm, i cili do t'i godasë për shkak të mosbesimit dhe tradhtisë së tyre ndaj besimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se asnjë vepër e keqe e njeriut nuk mund ta dëmtojë Allahun, sepse Ai është i Plotfuqishëm dhe i Lavdishëm, i lartësuar mbi çdo gjë.
2. Ai na bën të ditur se dëmi i veprave tona të këqija kthehet vetëm te ne vetë, prandaj duhet të kujdesemi për veprimet tona dhe të mos i lëshojmë vetes rrugë për mosbindje.
3. Ajeti na paralajmëron kundër ndërrimit të besimit me mosbesimin, qoftë për interesa të kësaj bote, qoftë për shkak të pasioneve, sepse pasojat janë të rënda dhe dënimi është i dhembshëm.
4. Ai na nxit të qëndrojmë të fortë në besim dhe të mos e ndërrojmë atë me asgjë, sepse besimi është thesari më i madh që njeriu mund ta posedojë, dhe kush e humb atë, ka humbur gjithçka.