Surah Aal-Imran — Aya 177

Ma’anonin Kalmomin:

• اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ: sun musanya imani da kafirci, wato sun bar imani suka ɗauki kafirci a madadinsa.
• لَن يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا: ba za su cutar da Allah da kome ba.
• عَذَابٌ أَلِيمٌ: azaba mai raɗaɗi mai zafi.

Fassarar Ayar:

Lalle ne waɗanda suka zaɓi kafirci a maimakon imani, suka bar gaskiya suka bi ƙarya, to ba za su cutar da Allah da kome ba. Imani da kafirci na mutum ba ya ƙara wa Allah daraja ko rage masa daraja, domin Allah shi ne wadatacce, mai iko a kan komai. Amma cutar da wannan aikin nasu zai koma wa kansu ne kawai, domin sun ɓatar da rayukansu da jahannama. Kuma a Lahira suna da azaba mai raɗaɗi mai zafi, wadda ba za ta tsaya ba, saboda sun musanya abin da ke da amfani da abin da ke da cutarwa, suka bar imani wanda shine tushen tsira, suka ɗauki kafirci wanda shine tushen halaka.

Fa’idojin Ayar:

1. Imani da kafirci ba su shafar Allah da kome ba, domin Allah ba ya buƙatar imanin halittunsa, amma shi ne mai buƙatar su da imaninsu, domin su sami tsira.
2. Kyautatawa mutum ya san cewa duk wani laifi ko zunubi da ya aikata, cutarwarsa a kansa yake komawa, ba ga Allah ba. Wannan yana sa mutum ya yi gaggawar tuba da komawa ga Allah.
3. Ayar tana ƙarfafa muminai su tsaya a kan imaninsu, kuma kada su bar shi saboda wani abu na duniya, domin musanya imani da kafirci babban hasara ne da ba za a iya mizanta shi ba.
4. A cikin ayar akwai gargaɗi ga waɗanda suka fita daga addinin Allah, cewa azabar Allah mai raɗaɗi ce, wadda ba ta da iyaka, don haka su yi taka tsantsan su koma ga Allah kafin mutuwa ta riske su.