Sure Âl-i İmrân — Ayet 177

Kelime Anlamları:

• İşterav (اشتروا): Satın aldılar, satın almayı seçtiler. Burada mecazi olarak "değiştirdiler, takas ettiler" anlamındadır.
• Küfür (الكفر): İmanı inkâr etmek, Allah'ı ve O'nun dinini örtmek, reddetmek.
• Bi'l-İman (بالإيمان): İman karşılığında, imanın yerine.
• Len yedurru (لن يضروا): Asla zarar veremezler, kesinlikle bir zarar dokunduramazlar.
• Elîm (أليم): Çok acı veren, ıstırap veren, şiddetli ve elem dolu.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, iman nimetini ellerinde bulundururken onu bırakıp küfrü tercih edenlerin durumunu haber vermektedir. Onlar, hidayet yerine dalaleti, doğru yolu bırakıp eğri yolu, kurtuluş yerine helaki seçmişlerdir. Tıpkı bir tüccar gibi, ellerindeki en değerli sermayeyi (imanı) verip en değersiz ve zararlı olanı (küfrü) satın almışlardır. Bu ne büyük bir aldanıştır!

Ancak Allah Teâlâ, bu kimselerin yaptıkları bu kötü tercihin kendisine hiçbir zarar veremeyeceğini bildirmektedir. Çünkü Allah, bütün âlemlerden ve kulların amellerinden müstağnidir (hiçbir şeye ihtiyacı yoktur). Onların küfrü, Allah'ın mülkünü, kudretini, uluhiyetini asla eksiltmez. Onların inkârı, güneşin ışığını söndürmeye çalışan birinin çabası gibidir; ne güneşe bir şey olur, ne de ışığı azalır. Asıl zarar, bu yanlış tercihi yapanların kendilerine döner. Onlar, bu dünyada huzuru, ahirette ise kurtuluşu kaybederler.

Burada müminlere büyük bir teselli ve güven vardır. Ne kadar çok inkârcı olursa olsun, ne kadar çok karşı çıkan bulunursa bulunsun, Allah'ın dini mutlaka galip gelecektir. Hiçbir inkârcının tavrı, Allah'ın dinini zayıflatamaz. Önemli olan, müminlerin imanlarını korumaları ve bu imanın gereğini yerine getirmeleridir.

Âyetin sonunda ise bu kimseler için "elem verici, çok acı bir azap" olduğu bildirilmektedir. Bu, onların dünyadaki kayıplarının yanında ahirette karşılaşacakları büyük bir cezadır. Bu azap, onların imanı bırakıp küfrü seçmelerinin doğal ve adil bir sonucudur. Çünkü onlar, kendilerine apaçık gelen hakikati gördükleri halde yüz çevirmişlerdir.

Bu âyet, bizlere imanın ne büyük bir nimet olduğunu hatırlatır. İman, insanın en değerli hazinesidir. Onu korumak, her türlü dünyevi menfaatten daha önemlidir. Sakın ha, geçici dünya menfaatleri veya nefsani arzular, imanımızı satın almamıza vesile olmasın! İmanımızı koruyalım, onun kıymetini bilelim ve Allah'a güvenelim. Çünkü Allah, kendisine güvenenleri asla yalnız bırakmaz ve onları düşmanlarına karşı korur.