Surja Ali-Imran — Ajet 176

Kuptimet e fjalëve:

• يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ: nxitojnë dhe përshpejtojnë në mohim (kufër), duke u futur në të shpejt e shpejt.
• حَظًّا: pjesë, ndarje, fitim ose shpërblim.
• عَذَابٌ عَظِيمٌ: dënim i madh dhe i rëndë.

Tefsiri i Ajetit:

O Pejgamber! Mos u hidhëro për ata që nxitojnë drejt mohimit dhe e përshpejtojnë rrugën e tyre në të, qoftë duke u bashkuar me idhujtarët kundër teje, qoftë duke u kthyer nga besimi në mohim. Ata, me veprimet e tyre, nuk mund t’i shkaktojnë asnjë dëm Allahut – as fesë së Tij – sepse Allahu është i Plotfuqishëm dhe i Lartësuar mbi çdo gjë. Në të vërtetë, dëmi i tyre kthehet vetëm kundër vetvetes, sepse e humbin shijen e besimit dhe shpërblimin e madh.

Allahu, me drejtësinë dhe urtësinë e Tij, ka vendosur që këtyre njerëzve që ikin nga e vërteta dhe ngulin këmbë në mohim, të mos u japë asnjë pjesë në shpërblimet e botës tjetër – as lumturi, as xhennet. Përkundrazi, për shkak të mohimit dhe armiqësisë së tyre ndaj fesë, ata kanë dënim të madh në zjarrin e Xhehennemit, së bashku me privimin nga çdo e mirë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Qetësimi i zemrës së besimtarit: Ky ajet na mëson se nuk duhet të hidhërohemi për veprimet e atyre që largohen nga e vërteta, sepse Allahu është mbrojtësi i fesë së Tij dhe asnjë armik nuk mund ta dëmtojë atë.
2. Mbështetja te Allahu: Besimtari duhet ta mbështesë çështjen e tij te Allahu dhe të dijë se fundi i çdo gjëje është në duart e Tij, jo në duart e njerëzve.
3. Drejtësia hyjnore: Ajeti na kujton se Allahu nuk i lë mohuesit pa dënim; Ai ua privon shpërblimin dhe u përgatit dënim të madh, gjë që tregon se drejtësia e Tij është e përsosur.
4. Nxitje për durim: Kur shohim të tjerë që nxitojnë në të keqe, nuk duhet të na lërë vend për dëshpërim, por duhet të qëndrojmë të palëkundur në besim dhe t’i lëmë gjërat në dorë të Allahut.
5. Vlera e besimit: Ajeti tregon se mohimi nuk i sjell asnjë dobi mohuesit, ndërsa besimi është thesar i vërtetë që e bën njeriun të fitojë kënaqësinë e Allahut dhe shpërblimin e përjetshëm.