سورت آل عمران — آیت 20

د کلمو معناګانې:

• حاجّوک: له تاسو سره یې جګړه وکړه، په دین کې یې بحث او مجادله وکړه.
• أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ: ما خپل ټول وجود او عبادت د الله لپاره خالص کړ، او په بشپړه توګه ورته تسلیم شوم.
• الْأُمِّيِّينَ: هغه عربان چې کتاب یې نه و لوستی او نه یې لیکلی، یعنې مشرکان.
• الْبَلَاغُ: د رسالت رسول او د پیغام رسول.

تفسیر:

که چیرې د کتاب خاوندان (یهود او نصارا) له تاسو سره په دین او توحید کې جګړه وکړي، او له دې وروسته چې تاسو پرې حجت قایم کړ، نو ته ورته ووایه: "ما خپل مخ او ټول وجود د الله لپاره خالص کړی، او هغه چا چې زما پیروي کړې ده، دوی هم همداسې الله ته تسلیم شوي دي." بیا ته د کتاب خاوندانو او مشرکانو عربانو ته ووایه: "آیا تاسو هم اسلام راوړئ؟" یعنې دوی ته امر وکړه چې اسلام راوړي. که دوی اسلام راوړي، نو په رښتیا یې د هدایت لار وموندله او له ګمراهۍ څخه وتلي دي. او که دوی له اسلام څخه مخ واړوي، نو ستا پر غاړه یوازې د پیغام رسول دي، نه د هدایت ورکول. الله تعالی په خپلو بندګانو ښه لیدونکی دی، هغه څه چې دوی یې کوي، هېڅ یو یې پرې نه پټیږي، او د هر چا به سزا یا جزا ورکوي.

لاسته راوړنې (فوايد):

1. د پیغمبر ﷺ دنده یوازې د پیغام رسول ده، نه د زور له لارې د خلکو هدایت کول. دا زموږ لپاره درس دی چې په دعوت کې باید نرمي او حکمت وکاروو، نه جبر.
2. اسلام ته راتلل د هدایت او نېغې لارې معنا لري، او له هغې څخه مخ اړول د ګمراهۍ لامل کیږي.
3. الله تعالی د ټولو بندګانو په اعمالو ښه لیدونکی دی، نو موږ باید په خپلو اعمالو کې اخلاص ولرو او له ریاکارۍ ډډه وکړو.
4. د دین په باب جګړه او مجادله باید په ښه طریقه وشي، او که چا حق ونه مانه، نو پر موږ لازمه ده چې خپل پیغام په ښه توګه ورسوو او نور یې الله ته پرېږدو.