Surah Aal-Imran — Aya 20

Ma’anonin Kalmomi:

• حَاجُّوكَ: suna jayayya da kai, suna musun gaskiyar da ka zo da ita.
• أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ: na keɓe wa Allah ibadata ta, na miƙa kai ga umarninsa da nufinsa.
• الْأُمِّيِّينَ: waɗanda ba su da Littafi daga mushrikan Larabawa.
• أَأَسْلَمْتُمْ: tambaya ce da ke nufin umarni, wato ku musulunta.

Fassarar Ayar:

Idan mutanen Littafi (Yahudawa da Nasara) suka yi maka jayayya game da addini, ka gaya musu: “Ni da waɗanda suka bi ni, mun keɓe wa Allah ibadarmu, mun miƙa kai ga umarninsa, ba mu yi masa wani abokin tarayya ba.” Sannan ka ce wa mutanen Littafi da mushrikan Larabawa: “Ku musulunta ku miƙa kai ga Allah.” Idan suka musulunta kuma suka bi shari’arka, to sun sami shiryuwa kuma sun fita daga ɓata zuwa ga gaskiya. Amma idan suka juya baya suka ƙi imani, to babu wani abu a kanka face ka isar da saƙon da aka aiko ka da shi, kuma ka bayyana musu hujja. Allah ne Mai gani ga bayinsa, ba ya ɓoye masa komai na ayyukansu, zai saka wa kowane mai aiki da abin da ya aikata.

Fa’idodin da ake samu daga wannan ayar:

1. Nuna cewa manzon Allah (SAW) da mabiyansa sun miƙa kai ga Allah kawai, ba ga wani, kuma wannan ita ce hanya madaidaiciya zuwa ga shiryuwa.
2. Ƙarfafa wa’azi da kiran zuwa ga addinin Allah, tare da bayyana cewa aikin manzo shi ne isar da saƙo, ba tilasta wa mutane su musulunta ba.
3. Nuna cewa shiryuwa da ɓata suna hannun Allah ne, kuma shi ne Mai sani da abin da ke cikin zukatan bayinsa, don haka ya kamata mu dogara gare shi kuma mu yi aikinmu na isar da gaskiya.
4. Ƙarfafa wa musulmi haƙuri a kan jayayya da munanan maganganu, domin aikin su shine isar da saƙo da kuma nuna kyakkyawan hali, ba yin faɗa ko nuna fushi ba.
5. Tunatar da cewa Allah yana lura da dukan ayyukanmu, don haka ya kamata mu riƙa yin aikin da zai faranta masa rai, kuma mu guji abin da zai sa mu yi hasara a wurinsa.