Ali Imran · 20/200
Terjemah Transliterasi — Surat Ali Imran
فَإِنْ حَاجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ ۚ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوا ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ ۗ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ۝٢٠
Fa in haaajjooka faqul aslamtu wajhiya lillaahi wa manit taba`an; wa qul lillazeena ootul Kitaaba wal ummiyyeena `a-aslamtum; fa in aslamoo faqadih tadaw wa in tawallaw fa innamaa `alaikal balaagh; wallaahu baseerum bil `ibaad
📖 Ing Basa Jawa
Menawa wong kafir padha mbantah ing sira (Muhammad) sira mbanjur paringa wangsulan, "Aku wis masrahake marang Allah lan wong manut ing aku (uga wis padha masrahake)" Lan dhawuha (Muhammad) marang owng-wong kang padha diparingi kitab lan marang wong-wong kang bodho, "Apa sira kabeh padha gelem nganut agama Islam?", Manawa dheweke wis padha nganut agama Islam, yekti dheweke iku padha oleh pituduh. Dene Menawa dheweke padha mlengos, satemene kewajibanira iku mung nekakake (da’wah). Allah iku Maha Mriksani marang para kawulane

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • حَاجُّوكَ (haajjuuka): padha padu karo kowe, padha mbantah lan ngajak padu bab agama.
  • أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ (aslamtu wajhiya): aku masrahake awakku kabeh, tegese aku ngikhlaskake sembahyang lan pangabdiku mung marang Allah.
  • الْأُمِّيِّينَ (al-ummiyyiin): wong-wong kang ora duwe kitab suci, yaiku wong Arab musyrik kang nyembah brahala.
  • تَوَلَّوْا (tawallaw): padha mlengos, ora gelem nampa Islam.
  • الْبَلَاغُ (al-balaagh): mung ngandhakake, yaiku tugasku mung nyampekake wahyu.

2) Tegese ayat iki:

Yen wong-wong ahli kitab padha mbantah lan padu karo kowe, Muhammad, bab ketauhidan sawise kowe wis nuduhake bukti-bukti kang cetha, banjur kandhaa marang dheweke: "Aku wis ngikhlaskake awakku kabeh marang Allah, mung nyembah marang Panjenengane lan ora nyekutokake apa-apa marang Panjenengane. Semono uga wong-wong mukmin kang padha nurut marang aku, padha ngikhlaskake pangabdine marang Allah lan padha manut marang Panjenengane."

Banjur kandhaa uga marang wong-wong ahli kitab, yaiku Yahudi lan Nasrani, lan marang wong-wong musyrik Arab kang ora duwe kitab suci: "Apa kowe padha gelem masrahake awak marang Allah lan manut marang syariat kang dakgawa?" Yen wong-wong mau padha gelem mlebu Islam lan manut marang syariatmu, mula temen-temen dheweke wis oleh pituduh kang bener lan metu saka dalan kesasar. Nanging yen dheweke padha mlengos lan ora gelem nampa Islam, mula ora liya tugasku mung nyampekake risalah marang kowe, dudu tugasku paring pituduh utawa meksa atine wong. Allah iku Maha Mirsani marang kabeh kawulane, ora ana siji-sijia kang samar saka Panjenengane, sapa kang gelem iman lan sapa kang ora gelem iman, lan Panjenengane bakal mbales saben wong miturut apa kang dilakoni.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

  • Ayat iki mulangake yen dakwah iku kudu dilakoni kanthi cara kang alus lan ngajeni, ora perlu mbales padu karo wong kang mbantah kanthi cara kang kasar. Cukup kita nyampekake kanthi cetha lan ngandelake asil pungkasan marang Allah.
  • Wong kang ngikhlaskake agama mung kanggo Allah, ora campur karo kepentingan donya utawa pujian manungsa, iku tandha-tandhane wong kang oleh pituduh kang bener.
  • Tugas kita mung nyampekake kabecikan, dudu meksa wong supaya gelem nampa bebener. Iki mulangake supaya kita ora gampang putus asa nalika ana wong kang nolak dakwah kita.
  • Allah iku Maha Mirsani marang kabeh kawulane. Ora ana siji-sijia tumindak kita kang luput saka pandelengane Panjenengane. Mula, sapa kang temen-temen ngupaya bebener lan manut marang Allah, mesthi bakal oleh ganjaran kang becik.
  • Ayat iki nuwuhake rasa seneng lan tentrem ing ati, amarga kita ngerti yen kita mung kudu ngupaya kanthi tenanan, lan asil pungkasan ana ing tangane Allah kang Maha Adil lan Maha Welas.


📜 Ayat 18-22 — Surat Ali Imran

18شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
Allah wis nyekseni, yen satemene ora ana Pangeran kang wajib sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak, lan para malaekat lan para wong kang padha duwe kaweruh (uga wis padha nyekseni), Allah iku jumeneng kelawan ’adil. Ora ana Pangeran kang wajib sinembah kajaba mung Panjenengane piyambak kang Maha Gagah lan Maha Wicaksana
19إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۗ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ
Satemene agama (kang bener) mungguhing Allah iku mung Agama Islam. Lan ora padha pasulayan wong-wong kang wis padha diparingi kitab kajaba sawise ketekan ’ilmu, pamrihe mung drengki panasten ana ing antarane wong-wong mau. Dene sapa kang maido ing aat-ayate Allah, satemene Allah iku rikat pengetunge
20فَإِنْ حَاجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ ۚ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوا ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ ۗ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ
Menawa wong kafir padha mbantah ing sira (Muhammad) sira mbanjur paringa wangsulan, "Aku wis masrahake marang Allah lan wong manut ing aku (uga wis padha masrahake)" Lan dhawuha (Muhammad) marang owng-wong kang padha diparingi kitab lan marang wong-wong kang bodho, "Apa sira kabeh padha gelem nganut agama Islam?", Manawa dheweke wis padha nganut agama Islam, yekti dheweke iku padha oleh pituduh. Dene Menawa dheweke padha mlengos, satemene kewajibanira iku mung nekakake (da’wah). Allah iku Maha Mriksani marang para kawulane
21إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
Satemene wong-wong kang padha kafir ing ayat-ayate Allah kang padha merjaya para Nabi kelawan ora bener lan kang padha mateni wong-wong kang padha printah marang para manungsa supaya tumindak ’adil. Awit saka iku sira mbebungaha marang wong-wong mau kelawan siksa kang lara
22أُولَٰئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ
Wong-wong kang mangkono iku padha lebur (rusak) kabeh amale ana ing donya lan ana ing akherat lan ora ana kang bakal mitulungi ing wong mau
Ali ImranDhaptar Al-Quran
200Ayat
MedinanRevelation
20Ayat

Terjemah — Ali Imran 20

Surat Ali Imran Ayat 20 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Menawa wong kafir padha mbantah ing sira (Muhammad) sira mbanjur…

Surat Ayat 20/200 — Surat Ali Imran آل عمران (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Ali Imran Rungokna, Surat Ali Imran Terjemah, Surat Ali Imran mp3, Surat Ali Imran pdf. Ayat 18–22. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers