Сураи Ас-Саджда — Оят 1

1. Шарҳи калимаҳое, ки ниёз ба баён доранд:

Дар ин оят калимаҳои алоҳидаи маънои мустақил надоранд, зеро «Алиф Лом Мим» аз ҳуруфи муқаттаа (ҳарфҳои бурида) мебошанд, ки маънои онҳо танҳо ба Худованди Мутаъол маълум аст ва бандагони Ӯ ба он имон меоранд.

1. Тафсири оят:

«Алиф Лом Мим» аз ҳарфҳои ибтидоии баъзе сураҳои Қуръони Карим аст. Ин ҳарфҳо барои он омадаанд, ки диққати мардумро ба Қуръон ҷалб кунанд ва нишон диҳанд, ки ин Китоби Осмонӣ аз ҳамон ҳарфҳое таркиб ёфтааст, ки шумо ҳар рӯз ба кор мебаред — алиф, лом, мим ва ғайра. Аммо бо вуҷуди ин, касе наметавонад мисли он оят биёрад. Ин худи ҳарфҳо мӯъҷиза буда, ба мардум мефаҳмонанд, ки Қуръон каломи Худост, на суханони одамӣ. Маънои дақиқи ин ҳарфҳоро танҳо Аллоҳ таоло медонад ва мо ба он чунон ки омадааст, имон меорем ва таслим мешавем. Ҳикмати омадани ин ҳарфҳо дар аввали сураҳо он аст, ки гӯшҳоро ба шунидани Қуръон омода созанд ва дилҳоро ба андӯҳидан дар бораи он водор кунанд.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва мардумро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

— Қуръони Карим аз ҳарфҳои оддии забони арабӣ таркиб ёфтааст, аммо дар айни ҳол мӯъҷиза аст; ин нишон медиҳад, ки он аз ҷониби Аллоҳи Ҳаким нозил шудааст.

— Имон ба оятҳои муташобеҳ (ҳарфҳои бурида) бандаро ба тавозуъ ва таслим дар баробари дониши Худо водор мекунад.

— Оғози сураҳо бо ин ҳарфҳо ба мо меомӯзад, ки Қуръонро бо эҳтиром ва диққати комил хонем ва ба маъноҳои он амиқ биандешем.

— Ин оят моро ба сӯи он ҳидоят мекунад, ки Қуръонро дастури ҳаёти худ қарор диҳем ва аз он баҳравар шавем, зеро он сарчашмаи раҳмат ва ҳидоят барои тамоми оламён аст.