سوره سجده — آیه 1

معانی کلمات:

این آیه از حروف مقطّعه است که در آغاز برخی سوره‌های قرآن آمده است. این حروف رمز و اشاره‌ای میان خداوند و پیامبرش می‌باشند و معنای ظاهری مشخصی برای عموم مردم ندارند.

تفسیر آیه:

«الم» یکی از حروف مقطّعه قرآن کریم است که در آغاز سوره‌های متعددی مانند بقره، آل‌عمران، عنکبوت، روم، لقمان و سجده آمده است. این حروف از متشابهات قرآن هستند که علم حقیقی آن نزد خداوند است. علما و مفسران درباره معنای دقیق این حروف نظرات گوناگونی بیان کرده‌اند، اما آنچه مسلم است، این است که این حروف نشانه‌ای بر اعجاز قرآن و تحدّی خداوند با مشرکان و کافران است که این کتاب از همین حروفی که در زبان عربی به کار می‌برید، نازل شده است، اما هیچ‌کس قادر به آوردن مانند آن نیست. همچنین این حروف توجه مخاطبان را به عظمت و اهمیت آیات بعدی جلب می‌کند و بیانگر آن است که قرآن کتابی است که از جانب خداوند حکیم و دانا نازل شده است.

فواید و پیام‌های آیه:

1. قرآن کریم با وجود آنکه از همان حروف رایج زبان عربی تشکیل شده، اما هیچ بشری توانایی آوردن مانند آن را ندارد و این خود دلیل روشنی بر اعجاز و الهی بودن این کتاب است.
2. حروف مقطّعه نشان‌دهنده عظمت قرآن و اهمیت توجه به آیات آن است و مؤمنان را به تدبّر و تفکر در معانی عمیق قرآن دعوت می‌کند.
3. وجود چنین آیاتی در قرآن، ایمان مسلمانان را تقویت می‌کند که این کتاب از جانب خداوندی حکیم و دانا نازل شده و همه اسرار آن را تنها خداوند می‌داند و بندگان باید در برابر وحی الهی تسلیم و خاضع باشند.
4. این آیه به ما می‌آموزد که در برابر برخی امور غیبی و متشابهات قرآنی، باید به علم الهی اعتماد کنیم و از کنجکاوی بی‌مورد و جستجوی معانی پنهان که به ما مربوط نیست، پرهیز نماییم.