سوره احزاب — آیه 36

معانی کلمات:

• قضی: حکم کرد، فیصله داد.
• الخیرة: اختیار، انتخاب کردن.
• ضلالًا مبینًا: گمراهی آشکار و روشن.

تفسیر آیه:

هیچ مرد مؤمن و هیچ زن مؤمنهای سزاوار نیست که وقتی خداوند و پیامبرش درباره کاری حکمی صادر کنند، در برابر آن حق انتخاب و اختیاری داشته باشند و بخواهند برخلاف آن حکم، راه دیگری برگزینند. یعنی مؤمن واقعی باید تسلیم محض فرمان خدا و رسول باشد و اراده خود را تابع اراده آنان کند، نه اینکه بخواهد از میان گزینهها، آنچه را که با میل و هوای نفسش سازگار است انتخاب نماید. این آیه در مورد زنی نازل شد که پیامبر او را به ازدواج با شخصی درآورد، اما او خواست دیگری داشت و نپذیرفت؛ پس خداوند بیان کرد که برای هیچ مؤمنی جایز نیست پس از حکم خدا و رسول، اختیاری از خود داشته باشد. و هر کس از فرمان خدا و رسولش سرپیچی کند، قطعاً به گمراهی آشکاری افتاده و از راه راست و صراط مستقیم منحرف شده است؛ انحرافی که هیچ تردیدی در آن نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان واقعی اقتضا میکند که انسان در برابر حکم خدا و رسول تسلیم کامل باشد و رضایت خود را در رضایت آنان جستجو کند.
• مؤمن باید هوای نفس خود را فدای خواست پروردگار کند و بداند که آنچه خدا برایش برگزیده، خیر و صلاح اوست، حتی اگر ظاهر آن خوشایندش نباشد.
• نافرمانی از خدا و رسول، انسان را به گمراهی آشکار میکشاند و از سعادت دنیا و آخرت محروم میسازد.
• این آیه به مؤمنان میآموزد که در تمام شئون زندگی، از مسائل شخصی تا اجتماعی، باید معیار و ملاک را شرع و دستورات الهی قرار دهند، نه سلیقهها و خواستههای شخصی.