Surja El-Ahzab — Ajet 58

Kuptimet e fjalëve:

• يُؤْذُونَ – e shqetësojnë, e lëndojnë me fjalë ose vepra.
• بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا – pa asnjë faj apo mëkat që e kanë bërë.
• احْتَمَلُوا – e kanë marrë mbi vete, e kanë ngarkuar veten.
• بُهْتَانًا – shpifje e madhe, gënjeshtër e rëndë.
• إِثْمًا مُبِينًا – mëkat të qartë dhe të dukshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Ata që i shqetësojnë besimtarët dhe besimtaret – qoftë me fjalë, si tallja, shpifja, ofendimi, apo me vepra, si dëmtimi fizik ose moral – pa pasur ata ndonjë faj që e meriton këtë trajtim, ata kanë ngarkuar veten me një barrë të rëndë: kanë bërë shpifje të madhe dhe kanë kryer një mëkat shumë të qartë. Ky mëkat është i dukshëm për çdo njeri me mendje të shëndoshë, sepse lëndimi i të pafajshmit është padrejtësi e hapur. Ajeti thekson se ky veprim nuk është thjesht gabim i vogël, por është krim i madh që meriton dënim të ashpër në botën tjetër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se nderi dhe dinjiteti i besimtarit është i shenjtë dhe i paprekshëm; askush nuk ka të drejtë ta lëndojë atë pa të drejtë.
2. Islami e ndalon rreptësisht shpifjen dhe ofendimin, duke e konsideruar atë si një nga mëkatet e mëdha që shkatërron marrëdhëniet shoqërore.
3. Ajeti na bën të vetëdijshëm se çdo fjalë apo vepër e keqe kundër të tjerëve do të ketë pasoja serioze, sepse Allahu i sheh të gjitha dhe do ta marrë në llogari secilin.
4. Ky mësim na nxit të jemi të kujdesshëm në gjuhën tonë dhe të mos nxitojmë të gjykojmë të tjerët pa u siguruar për të vërtetën.
5. Ajeti na fton të mbrojmë nderin e vëllezërve tanë besimtarë dhe të qëndrojmë larg çdo forme të lëndimit, qoftë i vogël apo i madh, sepse kjo është shenjë e besimit të sinqertë dhe e dashurisë për të mirën e të tjerëve.