Surja El-Ahzab — Ajet 57

Kuptimet e fjalëve:

• يُؤْذُونَ اللَّهَ – E lëndojnë Allahun: domethënë, e kundërshtojnë Atë dhe i bëjnë shirk Atij, duke i atribuar Atij bashkëshort ose bir.
• وَرَسُولَهُ – Dhe e lëndojnë të Dërguarin e Tij (paqja qoftë mbi të): duke e përgënjeshtruar atë, duke e quajtur poet, i çmendur, etj.
• لَعَنَهُمُ اللَّهُ – Allahu i mallkoi ata: i largoi ata nga mëshira e Tij dhe i dëboi nga çdo e mirë.
• عَذَابًا مُّهِينًا – Dënim poshtërues: dënim që i nënshtron dhe i poshtëron ata.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar njofton se ata që e lëndojnë Atë – duke i atribuar Atij shirk, duke e kundërshtuar urdhrin e Tij dhe duke kryer mëkate – dhe ata që e lëndojnë të Dërguarin e Tij (paqja qoftë mbi të) me fjalë ose vepra, si përgënjeshtrimi i tij, tallja me të, ose lëndimi i tij në çfarëdo mënyre, Allahu i mallkoi ata në këtë botë dhe në botën tjetër. Mallkimi në këtë botë do të thotë largim nga çdo e mirë dhe poshtërim, ndërsa në botën tjetër do të thotë dënim me zjarr. Allahu u ka përgatitur atyre dënim poshtërues e të dhembshëm, si shpërblim për atë që kanë bërë. Ky ajet tregon se lëndimi i të Dërguarit (paqja qoftë mbi të) është i ndaluar njëzëri, qoftë me fjalë apo me vepra, dhe se kush e bën këtë, e meriton mallkimin dhe dënimin e rëndë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Respekti ndaj të Dërguarit të Allahut (paqja qoftë mbi të) – Ajeti tregon se lëndimi i tij është i ndaluar dhe se dashuria ndaj tij është pjesë e besimit. Kjo na mëson ta nderojmë dhe ta respektojmë atë në çdo kohë.
2. Paralajmërim nga mëkatet dhe shirku – Ajeti na tërheq vërejtjen se kush i bën shirk Allahut ose kryen mëkate të mëdha, do të përballet me mallkim dhe dënim poshtërues. Kjo na nxit të largohemi nga çdo vepër që e zemëron Allahun.
3. Drejtësia e Allahut – Allahu nuk i lë padrejtësitë pa u ndëshkuar; Ai i dënon ata që e lëndojnë Atë dhe të Dërguarin e Tij, gjë që tregon drejtësinë e Tij të përsosur.
4. Dashuria për të Dërguarin (paqja qoftë mbi të) – Ky ajet na mëson se dashuria për Pejgamberin (paqja qoftë mbi të) nuk është vetëm fjalë, por vepër dhe respekt në praktikë. Kush e do atë, nuk e lëndon atë as me fjalë as me vepra.