Səba surəsi — Ayə 19

Sözlərin izahı:

• بَاعِدْ — uzaqlaşdır, aralaşdır.
• أَسْفَارِنَا — səfərlərimiz, yollarımız.
• أَحَادِيثَ — danışılan əhvalatlar, dillərdə gəzən xəbərlər.
• مَزَّقْنَاهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ — onları hər tərəfə parçaladıq, dağıtdıq.
• صَبَّارٍ — çox səbir edən.
• شَكُورٍ — çox şükür edən.

Ayənin təfsiri:

Səba əhli Allahın onlara bəxş etdiyi böyük nemətlər içində yaşayırdı. Yaşadıqları yerlər bir-birinə yaxın, bağlar və bulaqlar bol idi; səfərə çıxan yolçu heç bir çətinlik çəkmədən mənzil başına çatırdı. Lakin onlar bu rahatlığa şükür etmək əvəzinə təkəbbür göstərdilər, neməti kiçik saydılar və dedilər: "Ey Rəbbimiz, səfərlərimizin arasını uzaqlaşdır!" Yəni istədilər ki, yollar uzanıb çətinləşsin, yoxsullara qarşı özlərini üstün göstərsinlər, minikləri və azıqları ilə fəxr etsinlər. Beləcə öz canlarına zülm etdilər — Rəbbinin nemətini inkar edib şükürdən üz döndərdilər.

Allah da onların bu istəyini gerçəkləşdirdi: aralarındakı məskun qəsəbələri xarab etdi, yollarını çətinləşdirdi. Nəticədə onlar elə bir hala düşdülər ki, sonrakı nəsillər onların əhvalatını danışıb ibrət götürdülər. Allah onları hər tərəfə parçaladı, bir-birindən ayırdı; artıq birlikdə yaşaya bilmədilər, dağılıb getdilər.

Şübhəsiz ki, bu hadisədə hər bir səbirli və şükür edən insan üçün böyük dərslər vardır. Səbirli olan şəxs çətinliklərə dözər, şükür edən isə verilən nemətlərin qədrini bilər. Allahın verdiyi nemətlərə şükür etmək insanı ucaldır, nankorluq isə onu alçaldır və məhvə aparır. Gəlin biz də bu ayədən ibrət götürək: əlimizdə olan nemətlərə — sağlamlığa, ailəyə, ruziyə, əmin-amanlığa — şükür edək, çətinliklərə səbirlə dözək. Unutmayaq ki, şükür neməti artırar, səbir isə insanı Allaha yaxınlaşdırar.