Surah Saba — Talata 19

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• بَاعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا – "O Panginoon namin, gawin Mong malayo ang pagitan ng aming mga paglalakbay" – ibig sabihin, alisin ang mga bayang magkakalapit upang mahirapan ang paglalakbay.
• وَظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ – Sila ay naging mapagmalabis sa kanilang mga sarili sa pamamagitan ng kawalan ng pasasalamat at pagmamalaki sa biyaya.
• أَحَادِيثَ – Mga salaysay at kuwento na pinag-uusapan ng mga susunod na henerasyon bilang aral at babala.
• كُلَّ مُمَزَّقٍ – Sila ay pinagwatak-watak at pinangalat sa iba't ibang lugar sa matinding pagkakawatak-watak.

Interpretasyon ng Talata:

Dahil sa kanilang pagmamalaki at pagkabusog sa biyaya, sila ay nagsawa sa maginhawang pamumuhay at sa mga bayang magkakalapit na ipinagkaloob sa kanila. Kaya't sinabi nila: "O Panginoon namin, gawin Mong malayo ang pagitan ng aming mga paglalakbay," upang maranasan nila ang hirap ng paglalakbay at maipakita ang kanilang kayamanan sa pagsakay sa mga kamelyo at pagdadala ng mga panustos – isang pag-uugali ng pagmamataas at pang-aapi sa mga mahihirap sa kanila. Dahil dito, sila ay naging mapagmalabis sa kanilang mga sarili sa pamamagitan ng pagtanggi sa pananampalataya at kawalan ng pasasalamat sa Panginoon. Kaya't pinarusahan sila ng Allah: winasak Niya ang kanilang mga bayan at mga taniman, at sila ay ginawang mga salaysay at aral na pinag-uusapan ng mga sumunod sa kanila. Sila ay pinagwatak-watak sa iba't ibang lupain sa matinding pagkakawatak-watak, kaya't ang kanilang dating pagkakaisa at kasaganaan ay napalitan ng pagkawatak-watak at paghihirap. Tunay na sa pangyayaring ito – ang pagbibigay ng biyaya sa mga taga-Saba at ang kanilang pagkalipol dahil sa kawalan ng pasasalamat – ay may mga tanda at aral para sa bawat taong matiyaga sa pagsunod sa Allah at pag-iwas sa Kanyang mga ipinagbabawal, at mapagpasalamat sa mga biyayang ipinagkaloob sa kanya.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang kawalan ng pasasalamat sa mga biyaya ng Allah ay isang dahilan ng pagkawala ng mga ito, samantalang ang pasasalamat ay nagpapanatili at nagpapalago ng mga biyaya.
2. Ang pagmamalaki at pang-aapi sa mga mahihirap sa pamamagitan ng kayamanan ay isang malaking kasalanan na nagdadala ng kaparusahan.
3. Ang pagkakaisa at pagkakapatiran ay isang biyaya mula sa Allah na dapat pangalagaan; ang paglabag dito ay nagdudulot ng pagkawatak-watak at paghihirap.
4. Ang kasaysayan ng mga nakaraang pamayanan ay puno ng mga aral; ang matalinong tao ay natututo mula sa mga ito upang hindi maulit ang mga pagkakamali.
5. Ang pagiging matiyaga sa pagsunod sa Allah at mapagpasalamat sa Kanyang mga biyaya ay susi sa kaligtasan sa mundo at sa kabilang buhay.