Ан-Ниса · 103/176
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса
فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلَاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ ۚ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ ۚ إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَّوْقُوتًا ۝١٠٣
Fa izaa qadaitumus Salaata fazkurul laaha qiyaamanw wa qu`oodanw wa `alaa junoobikum; fa izat maanantum fa aqeemus Salaah; innas Salaata kaanat `alal mu`mineena kitaabam mawqootaa
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва чун намозро ба поён бурдед, Худоро истода ё нишаста ва ё ба паҳлӯ хобида ёд кунед. Ва чуч аз душман эмин гаштед, намозро тамом адо кунед, ки намоз бар мӯъминон дар вақтҳои муайян воҷиб гашта аст.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки дар оят равшансозӣ мехоҳанд:
  • قَضَيْتُمُ الصَّلَاةَ: намозро ба анҷом расондед ва аз он фориғ шудед.
  • فَاذْكُرُوا اللَّهَ: Худоро ёд кунед — бо тасбеҳ, таҳлил, таҳмид ва зикр.
  • قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ: истода, нишаста ва ба паҳлӯ хобида — яъне дар ҳамаи ҳолатҳо.
  • اطْمَأْنَنْتُمْ: ором шудед, аз тарс эмин гаштед.
  • فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ: намозро пурра ва комил ба ҷо оред, бо ҳамаи рукну шартҳояш.
  • كِتَابًا مَّوْقُوتًا: фарзи муайяншуда дар вақтҳои мушаххас — яъне намоз фарзи ҳатмист, ки вақти муайян дорад.
  1. Тафсири оят:

Пас аз он ки шумо — эй мӯъминон — намозро, аз ҷумла намози тарсро, ба анҷом расондед, Худоро дар ҳар ҳолат ёд кунед: истода, нишаста ва ба паҳлӯ хобида. Зикри Худо набояд танҳо ба вақти намоз маҳдуд шавад, балки дар тамоми лаҳзаҳои рӯзгор, дар ҳар вазъияте, ки бошед, дилатон бо ёди Худо гарм бошад. Вақте ки тарс аз байн рафт ва оромӣ ва амният барқарор шуд, намозро бо ҳамаи рукну шартҳояш пурра ва комил ба ҷо оред, тавре ки фармон дода шудааст. Ҳақиқатан намоз бар мӯъминон фарзи ҳатмӣ ва вақти муайян аст; онро наметавон аз вақти худ ба таъхир андохт, магар ба узре. Ин ҳукм дар ҳолати иқомат аст; аммо дар сафар ба шумо ҷамъ кардан ва қаср кардани намоз ҷоиз аст.

  1. Фоидаҳои омӯзанда ва рӯҳбахш:
  • Зикри Худо ҳамешагӣ аст: Ислом мехоҳад, ки банда дар ҳар ҳолат — дар осоиш ва дар сахтӣ, дар сиҳатӣ ва дар беморӣ — аз ёди Худо ғофил нашавад. Ин дилро ором ва рӯҳро қавӣ мегардонад.
  • Намоз фарзи муайян ва муқаррар аст: Худованд намозро бар мӯъминон фарзи ҳатмӣ дар вақтҳои мушаххас қарор додааст. Ин нишони он аст, ки намоз дар ҳаёти мӯъмин ҷои махсус ва устувор дорад ва бояд ҳамеша дар вақти худ адо шавад.
  • Осонӣ дар сахтӣ: Ислом дини осонӣ аст. Дар ҳолати тарс ва хатар намоз ба шакли соддатар адо мешавад, вале ҳатто дар он ҳолат зикри Худо тарк намешавад. Ин раҳмат ва меҳрубонии Худовандро нисбат ба бандагонаш нишон медиҳад.
  • Пайванди доимӣ бо Худо: Оят мӯъминро ташвиқ мекунад, ки ҳаёти худро бо ёди Худо зинда нигоҳ дорад. Ин пайванд сабаби оромии дил, устувории имон ва наздикии бештар ба Худованд мегардад.
  • Намоз сутуни дин аст: Адои пурраи намоз дар вақти муайян сабаби покии рӯҳ, тарбияи нафс ва ба даст овардани ризои Худованд мешавад. Ҳар мӯъмин бояд ба ин фарзи бузург бо муҳаббат ва эҳтиром муносибат кунад.


📜 Оят 101-105 — Сураи Ан-Ниса

101وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِينًا
Ва чун дар замин сафар кунед, гуноҳе нест, ки агар бими он доштед, ки кофирон ба шумо зиён расонанд, намози хеш кутоҳ кунед. Зеро кофирон душмани ошкори шумо ҳастанд!
102وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِن وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَىٰ لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ۗ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَىٰ أَن تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ ۖ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا
Ва чун ту дар миёнашон бошӣ ва барояшон намоз барпо кунӣ, бояд, ки гурӯҳе аз онҳо бо ту ба намоз биистанд ва силоҳҳои хеш бардоранд. Ва чун саҷда ба поён бурданд, баробари душман шаванд, то гурӯҳи дигар, ки намоз нахондаанд, биёянд ва бо ту намоз бихонанд. Онон низ ҳушёр бошанд ва силоҳҳои хеш бигиранд. Зеро кофирон дӯст доранд, ки шумо аз силоҳҳо ва матоъи худ ғофил шавед, то якбора бар шумо битозанд. Ва гуноҳе, содир накардаед, ҳар гоҳ аз борон дар ранҷ будед ё бемор будед, силоҳҳои худ бигзорэд, вале ҳушёрона дар фикри душман бошед. Албатта Худо барои кофирон азобе хсркунанда омода сохтааст!
103فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلَاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ ۚ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ ۚ إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَّوْقُوتًا
Ва чун намозро ба поён бурдед, Худоро истода ё нишаста ва ё ба паҳлӯ хобида ёд кунед. Ва чуч аз душман эмин гаштед, намозро тамом адо кунед, ки намоз бар мӯъминон дар вақтҳои муайян воҷиб гашта аст.
104وَلَا تَهِنُوا فِي ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ ۖ إِن تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ ۖ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
Ва дар даст ёфтан ба он қавм (кофирон) сустӣ накунед. Агар шумо озор мебинед, онҳо низ чун шумо озор мебинанд, вале шумо аз Худо чизеро умед доред, ки онон умед надоранд. Ва Худо донову ҳаким аст!
105إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ ۚ وَلَا تَكُن لِّلْخَائِنِينَ خَصِيمًا
Мо ин китобро ба ростӣ бар ту нозил кардем, то ба он чизе, ки Худо ба ту омӯхтааст, миёни мардум доварӣ кунӣ ва ба нафъи хоинон ба мухосамат (хусумат) бармахез!
Ан-НисаФеҳристи Қуръон
176Оят
MedinanRevelation
103Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 103

Сураи Ан-Ниса Оят 103 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун намозро ба поён бурдед, Худоро истода ё нишаста…

Сураи Оят 103/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 101–105. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers