Сураи Ан-Ниса Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва дар даст ёфтан ба он қавм (кофирон) сустӣ накунед.…

Ан-Ниса · 104/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَلَا تَهِنُوا فِي ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ ۖ إِن تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ ۖ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ۝١٠٤

🔤 Transliteration

Wa laa tahinoo fibtighaaa`il qawmi in takoonoo taalamoona fa innahum yaalamoona kamaa taalamoona wa tarjoona minal laahi maa laa yarjoon; wa kaanal laahu `Aleeman Hakeemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва дар даст ёфтан ба он қавм (кофирон) сустӣ накунед. Агар шумо озор мебинед, онҳо низ чун шумо озор мебинанд, вале шумо аз Худо чизеро умед доред, ки онон умед надоранд. Ва Худо донову ҳаким аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

وَلَا تَهِنُوا: ва суст нашавед, дилсард нагардед.
ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ: ҷустуҷӯ ва пайгирии душманон (кофирон).
تَأْلَمُونَ: дард мекашед, аз захмҳо азоб мебинед.
يَأْلَمُونَ: онҳо низ дард мекашанд.
تَرْجُونَ: умедворед, интизоред.
عَلِيمًا: донандаи ҳама чиз.
حَكِيمًا: ҳикматманд дар амал ва тадбираш.

Тафсири оят:

Худованд ба муъминон фармон медиҳад, ки дар пайгирӣ ва мубориза бо душманон сустӣ ва дилсардӣ накунанд. Агар шумо аз захмҳо ва ҷароҳатҳои ҷанг дард мекашед, пас бидонед, ки душманон низ ҳамон гуна дард мекашанд, зеро дард ва ранҷ миёни шумо ва онҳо муштарак аст. Пас набояд сабри онҳо аз сабри шумо бештар бошад. Фарқи асосӣ дар он аст, ки шумо аз Худованд подош, нусрат ва таъйидро умедворед, дар ҳоле ки онҳо ба қиёмат ва подоши Худо имон надоранд ва ба ин чизҳо умед намебанданд. Худованд ба ҳолатҳои шумо огоҳ аст ва дар тамоми корҳояш ҳикматманд аст.

Фоидаҳо:

Ин оят муъминонро ба сабр ва устуворӣ дар роҳи ҳақ ташвиқ мекунад.
Нишон медиҳад, ки дард ва машаққат дар зиндагӣ барои ҳама аст, аммо муъмин ба подоши Худо умедворад ва ҳамин умед ба ӯ қувват мебахшад.
Имон ба қиёмат ва подоши Худо сабаби афзалияти муъмин бар кофир мегардад.
Худованд олим ва ҳаким аст, яъне ҳамаи аъмоли бандагонашро медонад ва ҳар фармоне, ки медиҳад, аз рӯи ҳикмат аст.
Ин оят ба мусалмонон меомӯзад, ки ҳеҷ гоҳ аз душман натарсанд ва дар роҳи ҳақ сустӣ накунанд, зеро Худо бо онҳост ва подоши некӯ дар пеш аст.

📜 Оят 102-106 — Сураи Ан-Ниса

102وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِن وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَىٰ لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ۗ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَىٰ أَن تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ ۖ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

Ва чун ту дар миёнашон бошӣ ва барояшон намоз барпо кунӣ, бояд, ки гурӯҳе аз онҳо бо ту ба намоз биистанд ва силоҳҳои хеш бардоранд. Ва чун саҷда ба поён бурданд, баробари душман шаванд, то гурӯҳи дигар, ки намоз нахондаанд, биёянд ва бо ту намоз бихонанд. Онон низ ҳушёр бошанд ва силоҳҳои хеш бигиранд. Зеро кофирон дӯст доранд, ки шумо аз силоҳҳо ва матоъи худ ғофил шавед, то якбора бар шумо битозанд. Ва гуноҳе, содир накардаед, ҳар гоҳ аз борон дар ранҷ будед ё бемор будед, силоҳҳои худ бигзорэд, вале ҳушёрона дар фикри душман бошед. Албатта Худо барои кофирон азобе хсркунанда омода сохтааст!

103فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلَاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ ۚ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ ۚ إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَّوْقُوتًا

Ва чун намозро ба поён бурдед, Худоро истода ё нишаста ва ё ба паҳлӯ хобида ёд кунед. Ва чуч аз душман эмин гаштед, намозро тамом адо кунед, ки намоз бар мӯъминон дар вақтҳои муайян воҷиб гашта аст.

104وَلَا تَهِنُوا فِي ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ ۖ إِن تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ ۖ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

105إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ ۚ وَلَا تَكُن لِّلْخَائِنِينَ خَصِيمًا

Мо ин китобро ба ростӣ бар ту нозил кардем, то ба он чизе, ки Худо ба ту омӯхтааст, миёни мардум доварӣ кунӣ ва ба нафъи хоинон ба мухосамат (хусумат) бармахез!

106وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا

Ва аз Худо бахшиш бихоҳ, ки Ӯ бахшанда ва меҳрубон аст.

← Оят 103 📖 Ан-Ниса Оят 105 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

104Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 104

Сураи Ан-Ниса Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва дар даст ёфтан ба он қавм (кофирон) сустӣ накунед.…

Сураи Оят 104/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 102–106. Ба Тоҷикӣ: Русский.