Сураи Ан-Ниса Оят 9 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бояд аз Худо битарсанд касоне, ки агар пас аз худ…

Ан-Ниса · 9/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَلْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعَافًا خَافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَلْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا ۝٩

🔤 Transliteration

Walyakhshal lazeena law tarakoo min khalfihim zurriyyatan di`aafan khaafoo `alaihim falyattaqul laaha walyaqooloo qawlan sadeedaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бояд аз Худо битарсанд касоне, ки агар пас аз худ фарзандоне нотавон бар ҷой мегузоранд, аз сарнавишти онҳо тарсонанд. Бояд, ки аз Худо битарсанд ва сухани одилона ва басавоб гӯянд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

وَلْيَخْشَ: битарсанд, парҳез кунанд.
ذُرِّيَّةً: фарзандон, насл.
ضِعَافًا: заиф, нотавон (хурдсолон).
قَوْلًا سَدِيدًا: сухани дуруст, рост ва адолатнок.

Тафсири оят:

Ин оят ба касоне хитоб мекунад, ки дар лаҳзаи васият кардан ё назорати амволи ятимон ҳузур доранд. Мефармояд: онҳое, ки агар худашон бимирад ва фарзандони хурдсоли нотавон аз худ боқӣ гузоранд, аз тангдастӣ ва бекасӣ ба онҳо метарсанд, бояд ҳамин ҳисси тарсу шафқатро нисбат ба ятимон ва касоне, ки таҳти сарпарастии онҳоянд, низ дошта бошанд. Пас, аз Худо битарсанд ва дар ҳаққи ятимон зулм накунанд, амволашонро ҳифз кунанд ва онҳоро некӯ тарбия намоянд. Ҳамчунин ҳангоми васият ба шахси бемор сухани рост ва адолатнок гӯянд: ӯро ба бахшишҳои аз ҳад зиёд ташвиқ накунанд, ки ҳаққи ворисон поймол шавад, ва аз тарафи дигар, ӯро аз васият кардан тамоман манъ накунанд. Ҳадаф ин аст, ки одамӣ бо дигарон ҳамон гуна рафтор кунад, ки дӯст дорад баъд аз маргаш бо фарзандони худаш рафтор шавад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба мо меомӯзад, ки дили худро ба ҳоли ятимон ва заифон нарм кунем ва ба онҳо зулм нарасонем.
Ҳар кас дӯст дорад, ки баъд аз ӯ фарзандони хурдсолаш дар амон ва эҳтиром бошанд, пас бояд худаш низ нисбат ба фарзандони дигарон ҳамин гуна рафтор кунад.
Тақво ва парҳез аз Худо дар муомила бо ятимон ва дар васият кардан сабаби баракат ва ҳифзи ояндаи фарзандони худи инсон мегардад.
Ислом дини адолат ва меҳрубонӣ аст; он моро ба сухани рост, адолатнок ва рафтори некӯ бо ҳама, хусусан бо заифон, даъват мекунад.

📜 Оят 7-11 — Сураи Ан-Ниса

7لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ ۚ نَصِيبًا مَّفْرُوضًا

Аз ҳар чӣ падару модар ва хешопандон ба мерос мегузоранд, мардонро насибест. Ва аз он чӣ падару модар ва хешовандон ба мерос мегузоранд, чӣ андак ва чӣ бисёр занонро низ насибест. Насибе муайян.

8وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُم مِّنْهُ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا

Ва чун ба ҳангоми тақсим хешовандону ятимон ва мискинон ҳозир омаданд, ба онон низ чизе садақа кунед ва бо онҳо ба некӯӣ сухан гӯед.

9وَلْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعَافًا خَافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَلْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا

10إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَىٰ ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا ۖ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا

Онҳо, ки молҳои ятнмонпо ба ситам мехӯранд, шиками хеш пур аз оташ мекунанд ва ба оташе фурузон хоҳанд афтод!

11يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ ۖ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ ۚ فَإِن كُنَّ نِسَاءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۖ وَإِن كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۚ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُ وَلَدٌ ۚ فَإِن لَّمْ يَكُن لَّهُ وَلَدٌ وَوَرِثَهُ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَإِن كَانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۚ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا

Худо дар бораи фарзандонатон ба шумо супориш мекунад, ки саҳми писар баробари сахми ду духтар аст. Ва агар духтар бошанд ва беш аз ду тан, ду саввуми мерос аз онҳост. Ва агар як духтар бувад, нисф барад ва агар мурдаро фарзанде бошад, ҳар як аз падару модар як шашуми меросро барад. Ва агар фарзанде надошта бошад ва меросбарон танҳо падару модар бошанд, модар як саввуми дороиро барад. Аммо агар бародарон дошта бошад, саҳми модар пас аз анҷоми васийяте, ки карда ва баъди пардохти қарзи ӯ як шашум бошад. Ва шумо намедонед, ки аз падарону писаронатон кадом як шуморо фоиданоктар аст. Инҳо ҳукми Худост, ки Худо донову ҳаким аст!

← Оят 8 📖 Ан-Ниса Оят 10 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

9Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 9

Сураи Ан-Ниса Оят 9 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бояд аз Худо битарсанд касоне, ки агар пас аз худ…

Сураи Оят 9/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 7–11. Ба Тоҷикӣ: Русский.