سورت فصلت — آیت 30

د کلمو معناګانې:

• ثُمَّ اسْتَقَامُوا: پر خپل قول او ایمان کلک ودرېدل، د توحید پر لاره سم پاتې شول او د الله په امرونو او نواهیو عمل یې وکړ.
• تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ: پر هغوی باندې فرښتې راکوزیږي، په ځانګړې توګه د مرګ پر مهال.
• أَلَّا تَخَافُوا: دا چې مه وېرېږئ.
• تُوعَدُونَ: هغه جنت چې تاسو ته یې په دنیا کې د رسولانو پر ژبه وعده درکړل شوې وه.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د هغو مؤمنانو د حال بیان کوي چې له زړه او ژبې یې وویل: "زموږ رب الله دی" او بیا پر دې خبرې کلک ودرېدل، یعنې د توحید پر لاره یې ثابت قدمي وکړه، د الله په امرونو یې عمل وکړ او له نواهیو یې ځان وساته. د دوی ایمان نه ځوړند شو او نه یې په توحید کې کوم خلل راغی.

کله چې داسې کسان د مرګ پر بستر پروت وي، فرښتې پر هغوی راکوزیږي او ورته وايي: "مه وېرېږئ له مرګ او هغه څه چې وروسته درته راځي، او مه خپه کېږئ پر هغه څه چې په دنیا کې مو پرېښودل — مال، اولاد او نور څیزونه — ځکه چې دا ټول به تاسو ته په آخرت کې په ښه بڼه درکړل شي. او تاسو ته مبارکي وي پر هغه جنت چې په دنیا کې مو وعده درکړل شوې وه." دا د مرګ پر مهال د مؤمنانو لپاره تر ټولو لویه مژده ده چې د دوی زړونه پرې ارام شي او له دنیا څخه په خوښۍ سره ووځي.

فايدې:

1. د ایمان او استقامت برکت دا دی چې الله تعالی خپل بندګان د مرګ په سخت وخت کې د فرښتو په وسیله تسلي ورکوي او د دوی زړونه پرې مطمئن کوي.
2. استقامت یوازې په ژبه ویل نه دي، بلکې پر ایمان کلک درېدل او د الله په احکامو عمل کول دي.
3. مؤمن ته د مرګ پر مهال د جنت مژده ورکول کېږي، نو مرګ د مؤمن لپاره د رحمت او خوشحالۍ دروازه ده، نه د وېرې ځای.
4. دا آیت مؤمنانو ته دا جرئت ورکوي چې په دنیا کې له کومې اندېښنې او غم پرته ژوند وکړي، ځکه چې د دوی عاقبت ښه دی او د الله وعده حتمي ده.