Wa maa tafarraqooo illaa mim ba`di maa jaaa`ahumul `ilmu baghyam bainahum; wa law laa Kalimatun sabaqat mir Rabbika ilaaa ajalim musammal laqudiya bainahum; wa innal lazeena oorisul Kitaaba mim ba`dihim lafee shakkim minhu mureeb
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Wong mau (ahli kitab) anggone kelakon pasulayan perkara agama, sawise katekan kaweruh agama wulangane nabine banjur padha rebut unggul umpama durung ana dhawuhing Pangeranira. Patrapane dosa disratekake tekan qiyamat mesthi dituruni siksa sanalika, dene wong kang padha nyekel kitab kuna sapungkure nabine padha mamang (marang Muhammad)
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Dan mereka (ahli kitab) tidak berpecah belah, kecuali setelah datang pada mereka ilmu pengetahuan, karena kedengkian di antara mereka. Kalau tidaklah karena sesuatu ketetapan yang telah ada dari Tuhanmu dahulunya (untuk menangguhkan azab) sampai kepada waktu yang ditentukan, pastilah mereka telah dibinasakan. Dan sesungguhnya orang-orang yang diwariskan kepada mereka Al-Kitab (Taurat dan Injil) sesudah mereka, benar-benar berada dalam keraguan yang menggoncangkan tentang kitab itu.
1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:
تَفَرَّقُوا : padha pisah-pisah, padha pecah dadi pirang-pirang golongan.
بَغْيًا : merga saka tumindak angkara, drengki, lan kepengin nguwasani.
كَلِمَةٌ سَبَقَتْ : tembung kang wis kasebut luwih dhisik, yaiku janji Allah.
أَجَلٍ مُسَمًّى : wektu kang wis ditemtokake, yaiku dina kiyamat.
لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ : mesthi wis diputusake perkara antarane wong-wong mau.
أُورِثُوا الْكِتَابَ : padha diwenehi warisan kitab, yaiku Taurat lan Injil.
شَكٍّ مُرِيبٍ : keraguan kang nuwuhake rasa was-was lan ora tentrem.
2) Tegese ayat iki:
Wong-wong kafir lan ahli kitab iku ora padha pisah-pisah lan ora padha pecah dadi pirang-pirang golongan kajaba sawise teka ilmu lan bukti kang cetha marang dheweke. Ilmu iku wis teka, bukti wis cetha, nanging dheweke tetep padha beda-beda panemu lan padha nglawan. Sing dadi sababe dudu merga ora ngerti, nanging merga ana rasa angkara, drengki, lan kepengin menang dhewe ing antarane dheweke. Yen ora ana janji saka Pangeranmu, yaiku janji arep nyantolake siksa nganti tekan wektu kang wis ditemtokake, yaiku dina kiyamat, mesthi Allah wis mutusake perkara antarane wong-wong mau ing donya iki, lan wong kang bener mesthi menang saka wong kang salah. Lan satemene wong-wong kang padha diwenehi warisan kitab sawise dheweke, yaiku wong Yahudi lan Nasrani ing jaman Nabi Muhammad, padha ana ing keraguan marang kitab suci iki, keraguan kang nuwuhake rasa was-was lan ora kepenak atine.
3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:
Ayat iki mulangake yen wong kang wis ngerti bener iku ora kena padha pisah-pisah merga drengki lan kepengin menang dhewe. Ilmu kang bener kudu dadi dalan kanggo nyawiji, dudu kanggo padu.
Allah iku Maha Sabar lan Maha Welas. Dheweke ora enggal-enggal nyiksa wong kang padha nglawan, nanging menehi wektu nganti tekan dina kiyamat supaya padha bisa mratobat lan bali marang dalan kang bener.
Keraguan marang al-Qur'an iku dudu merga ora ana bukti, nanging merga atine ora gelem nampa bebener. Mula kita kudu tansah mbukak ati lan njaluk pituduh marang Allah supaya ora kalebu wong kang padha ragu-ragu.
Al-Qur'an iku kitab kang kebak pituduh lan bukti kang cetha. Sapa kang gelem ngrungokake kanthi ati kang resik, mesthi bakal nemokake bebener lan tentrem ing atine.
Kita kudu tansah njaga persatuan, ora gampang padu, lan ora nglawan bebener mung merga ego lan kepengin menang dhewe. Iku kabeh dadi dalan kanggo entuk ridhane Allah lan kebagusan ing donya lan akhirat.
Wong mau (ahli kitab) anggone kelakon pasulayan perkara agama, sawise katekan kaweruh agama wulangane nabine banjur padha rebut unggul umpama durung ana dhawuhing Pangeranira. Patrapane dosa disratekake tekan qiyamat mesthi dituruni siksa sanalika, dene wong kang padha nyekel kitab kuna sapungkure nabine padha mamang (marang Muhammad)
Allah iku ngasta kuncine bumi lan langit, paring rizki akeh marang owng kang diparangeke, lan nyumpeni rizki marang wong kang diparengkae kersane Allah iku nguningani samu barang
(Ummate Muhammad) Allah handhawuhake nglakoni agama Islam marang sira, hiya iku kang uga didhawuhake marang Nuh biyen. Dene kang Ingsun dhawuhake marang sira (Muhammad) lan marang Ibrahim apa dene marang Musa lan Isa, cekake, "Sira padha ngedekna Agama Islam, aja padha pasulayan perkara agama". Dhawuh kang mangkono mau tumrap wong kang mangro tingal abot banget anggonra ngajak marang wong nglakoni agama Islam, Allah milih wong kang dadi parenge kersane gelem ngelakoni sarta nuduhake dalan bener hiya iku wong kang maju ngabekti ing Allah
Wong mau (ahli kitab) anggone kelakon pasulayan perkara agama, sawise katekan kaweruh agama wulangane nabine banjur padha rebut unggul umpama durung ana dhawuhing Pangeranira. Patrapane dosa disratekake tekan qiyamat mesthi dituruni siksa sanalika, dene wong kang padha nyekel kitab kuna sapungkure nabine padha mamang (marang Muhammad)
(Muhammad) Awit saka iku sira ajak - ajak manungsa dhewe tetep anggonira ngelakoni kaya kang wis didhawuhak, aja padha ngelakoni sakarep - karepe dhewe. Lan sira dhawuha, "Aku percaya marang al-Quran kang wis dhidawuhake dening Allah sarta aku didhawuhi adil anggonku nindakake hukum marang kowe kabeh." Allah iku Pangeranku lan Pangeranmu. Pituwase lakuku tumrap ing aku dhewe, mangkono uga pituwase lakumu hiya tumraping kowe. Aku lan kowe ora kena padu. Aku lan kowe ora ing tembe bakal dihimpun marang ngarsaning Allah
Sarupane wong kang madoni ing sira prakara agamane Allah sawise nyanggemi agama mau, padune wong mau ana ngarsane Pangerane luput. Wong mau padha kena bendune Allah, sarta padha diptrapi siksa kang abot
Surat Asy-Syura Ayat 14 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Wong mau (ahli kitab) anggone kelakon pasulayan perkara agama, sawise…
Surat Ayat 14/53 — Surat Asy-Syura الشورى (Meccan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Asy-Syura Rungokna, Surat Asy-Syura Terjemah, Surat Asy-Syura mp3, Surat Asy-Syura pdf. Ayat 12–16. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.