Surja Esh-Shura — Ajet 43

Kuptimet e fjalëve:

• صَبَرَ (saberi): Durimi dhe përmbajtja nga hakmarrja, duke e duruar lëndimin nga të tjerët.
• غَفَرَ (falja): Falja e gabimit dhe mosndëshkimi i atij që ka bërë keq, duke e mbuluar atë me mirësi.
• عَزْمِ الْأُمُورِ (azmi i çështjeve): Punët e forta, të vendosura dhe të lavdërueshme që Allahu i ka urdhëruar dhe i ka bërë prej virtyteve më të larta.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar thotë: Kushdo që duron lëndimin që i bëhet nga të tjerët dhe nuk hakmerret, por e fal atë që i ka bërë keq dhe e mbulon gabimin e tij me bujari, atëherë kjo sjellje e tij është prej punëve më të forta dhe më të lavdërueshme që Allahu i ka urdhëruar. Ky durim dhe falje nuk është punë e lehtë, por është prej virtyteve më të mëdha që kërkojnë forcë karakteri dhe besim të thellë. Kush i bën këto, ai ka zgjedhur rrugën më të mirë dhe më të dobishme për veten e tij dhe për shoqërinë, sepse kjo sjellje sjell paqe në zemër, harmoninë në marrëdhëniet njerëzore dhe shpërblim të madh nga Allahu. Ky lloj durimi dhe faljeje nuk i jepet askujt, përveç atij që ka fat të madh dhe është i udhëzuar nga Allahu.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Durimi dhe falja janë prej virtyteve më të larta që e ngrenë njeriun në shkallët më të larta të devotshmërisë dhe e bëjnë atë të dashur për Allahun dhe njerëzit.
2. Islami nuk e nxit njeriun drejt hakmarrjes, por e fton atë drejt faljes dhe durimit, sepse kjo është më e mira për zemrën dhe për shoqërinë.
3. Ky ajet na mëson se falja nuk është shenjë dobësie, por përkundrazi, është shenjë e forcës së karakterit dhe e besimit të fortë në Allahun.
4. Kush e praktikon këtë virtyt, ai do të shpërblehet me shpërblim të madh dhe lavdërim të bukur, si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër.
5. Ky mësim na bën të kuptojmë se Islami është feja e mëshirës dhe e paqes, që ndërton shoqëri të shëndetshme dhe harmonike.